1
Мана шу шаҳар билан қасам.
2
Сен муқим турган бу шаҳарла.
3
Ва волид ва ундан тарқаган валадлар билан қасам.
4
Батаҳқиқ, Биз инсонни машаққатда яратдик.
5
У инсон унга ҳеч кимнинг кучи етмайди, деб ҳисоблайдими?
6
У, кўплаб мол-дунё нафақа қилдим, дейдир. (Мол-дунё билан ғурурга кетганларга яхшилик йўлида эҳсон қил, деб айтилса, юқоридаги гапни айтишади. Ваҳоланки, яхшилик йўлида ҳеч нарса сарфламаган бўлади.)
7
У инсон уни биров кўрмади, деб ўйлайдими?
8
Биз унга икки кўзни бермадикми?
9
Ва тилни ва икки лабни (бермадикми?)
10
Ва Биз уни икки: (яхши ва ёмон) йўлга йўллаб қўйдик.
11
Бас, у довон ошиб ўтмади.
12
Довон қандоқ нарса эканини сенга нима билдирди?
14
Ёки очарчилик кунида таом беришдир.
16
Ёки тупроққа қориган мискинларга.
17
Сўнгра иймон келтирганлар ва бир-бирини сабрга, меҳр-шафқатга чақирганлар бўлса.
18
Ана ўшалар ўнг томон эгаларидир.
19
Оятларимизга куфр келтирганлар, улар, чап томон эгаларидир.
20
Уларни чиқиб бўлмайдиган ўт-олов ўраб олгандир.