1
เมื่อชั้นฟ้าได้แตกแยกออก
2
และมันได้เชื่อฟังพระเจ้าของมันและมันจำต้องกระทำเช่นนั้น
3
และเมื่อแผ่นดินถูให้แผ่กว้าง
4
และมันได้ปลดเปลื้องสิ่งที่อยู่ในมันออกมา และมันก็ว่างเปล่า
5
และมันได้เชื่อฟังพระเจ้าของมัน และมันจำต้องกระทำเช่นนั้น
6
โอ้มนุษย์เอ๋ย แท้จริงเจ้าต้องพากเพียรไปสู่พระเจ้าของเจ้าอย่างทรหดอดทนแล้วเจ้าจึงจะพบพระองค์
7
ส่วนผู้ที่ถูกยื่นบันทึกของเขาให้ทางเบื้องขวาของเขา
8
เขาก็จะถูกชำระสอบสวนอย่างง่ายดาย
9
และเขาจะกลับไปยังครอบครัวของเขาด้วยความดีใจ
10
และส่วนผู้ที่ถูกยื่นบันทึกของเขาให้ทางเบื้องหลังของเขา
11
แล้วเขาก็จะร้องเรียกหาความหายนะ
12
และเขาจะเข้าไปในเปลวเพลิง
13
แท้จริงเขา (ในโลกดุนยา) เคยว่าเริงอยู่กับครอบครัวของเขา
14
แท้จริงเขาคิดว่าเขาจะไม่กลับมา (หาอัลลอฮฺ) อีกเป็นอันขาด
15
พึงรู้เถิดว่า แท้จริงพระเจ้าของเขาทรงสอดส่องเขาอยู่เสมอ
16
ข้าขอยืนยันการสาบานด้วยยามตะวันยอแสง
17
และด้วยกลางคืนที่มันรวมให้ชุมนุมกัน
18
และด้วยดวงจันทร์เมื่อมันเต็มดวง
19
แน่นอนพวกเจ้าจะต้องเผชิญกับสภาพหนึ่งหลังจากอีกสภาพหนึ่ง
20
มีอะไรเกิดขึ้นแก่พวกเขา พวกเขาจึงไม่ศรัทธา
21
และเมื่ออัลกุรอานได้ถูกอ่านให้พวกเขาฟัง พวกเขาก็ไม่สุญูด
22
แต่ตรงกันข้ามพวกปฏิเสธศรัทธานั้นพวกเขาไม่ยอมศรัทธา
23
และอัลลอฮฺทรงรู้ดียิ่งในสิ่งที่พวกเขาปิดปังไว้
24
ดังนั้นเจ้า (มุฮัมมัด) จงแจ้งแก่พวกเขาถึงการลงโทษอันเจ็บปวด
25
นอกจากบรรดาผู้ศรัทธาและกระทำความดีทั้งหลาย สำหรับพวกเขาจะได้รับรางวัล (การตอบแทน) อย่างไม่มีสิ้นสุด