1
เมื่อดวงอาทิตย์ถูกม้วนดับแสงลง
2
และเมื่อบรรดาดวงดาวร่วงหล่นลงมากระจัดกระจาย
3
และเมื่อบรรดาภูเขาถูกเคลื่อนย้าย
4
และเมื่ออูฐท้องสิบเดือนถูกทอดทิ้ง
5
และเมื่อสัตว์ถูกนำมารวมกัน
7
และเมื่อชีวิตทั้งหลายถูกจัดเป็นคู่
8
และเมื่อทารกหญิงที่ถูกฝังทั้งเป็นถูกถาม
9
ด้วยความผิดอันใดเขาจงถูกฆ่า
10
และเมื่อบันทึกทั้งหลายถูกกางแผ่
11
และเมื่อชั้นฟ้าถูกเลิกออก
12
และเมื่อนรกถูกจุดให้ลุกสว่างจ้า
13
และเมื่อสวรรค์ถูกนำมาใกล้
14
ทุกชีวิตย่อมรู้สิ่งที่ตนได้นำมา
15
ข้าสาบานต่อดวงดาวที่ซ่อนตัวในเวลากลางวัน
17
ข้าสาบานด้วยกลางคืนเมื่อมันเหือดหายไป
18
และด้วยเวลาเช้าตรู่เมื่อมันทอแสง
19
แท้จริง อัลกุรอานคือคำพูดของร่อซูล (ญิบริล) ผู้ทรงเกียรติ
20
ผู้ทรงพลัง ผู้ทรงตำแหน่งสูง ณ พระเจ้าแห่งบัลลังก์
21
ผู้ใดรับการจงรักภักดี ผู้ซื่อสัตย์ ณ ที่โน้น
22
และสหาย (มุฮัมมัด) ของพวกเจ้านั้นมิใช่เป็นคนวิกลจริตแต่ประการใด
23
และโดยแน่นอนเขา (มุฮัมมัด) ได้เห็นเขา (ญิบริล) ณ ขอบฟ้าอย่างชัดแจ้ง
24
และเขา (มุฮัมมัด) มิใช่เป็นผู้ตระหนี่ในเรื่องเร้นลับ
25
และอัลกุรอานนี้มิใช่คำกล่าวของชัยฏอนที่ถูกสาปแช่ง
26
แล้วพวกเจ้าจะไปทางไหนเล่า
27
อัลกุรอานนั้นมิใช่อื่นใด นอกจากเป็นข้อตักเตือนแก่ประชาชาติทั้งมวล
28
สำหรับบุคคลในหมู่พวกเจ้าที่ประสงค์อยู่ในทางอันเที่ยงตรง
29
และพวกเจ้าจะไม่สมประสงค์สิ่งใดเว้นแต่อัลลอฮฺพระเจ้าแห่งสากลโลกจะทรงประสงค์