2
และข้าขอสาบานต่อชีวิตที่ประณามตนเอง
3
มนุษย์คิดหรือว่า เราจะไม่รวบรวมกระดูกของเขากระนั้นหรือ ?
4
แน่นอนทีเดียวเราสามารถที่จะทำให้ปลายนิ้วมือของเขาอยู่ในสภาพที่สมบูรณ์
5
แต่ว่ามนุษย์นั้นประสงค์ที่จะทำความชั่ว
6
เขาถามว่า เมื่อใดเถ่าวันแห่งการฟื้นคืนชีพ (จะเกิดขึ้น)
8
และเมื่อดวงจันทร์ถูกบดบังอยู่ในความมืด
9
และเมื่อดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ถูกนำมารวมกัน
10
วันนั้นมนุษย์จะกล่าวขึ้นว่าไหนเล่าทางหนี ?
11
เปล่าเลย ! ไม่มีที่พึ่งพิงดอก
12
ในวันนั้น ยังพระเจ้าของเจ้าเท่านั้น คือที่พักอันสงบสุข
13
วันนั้นมนุษย์จะถูกแจ้งให้ทราบถึงสิ่งที่ได้กระทำไว้ล่วงหน้าและภายหลัง
14
เปล่าเลย ! มนุษย์นั้นเป็นพยานต่อตัวของเขาเอง
15
ถึงแม้ว่าเขาจะเสนอข้อแก้ตัวของเขาก็ตาม
16
เจ้าอย่ากระดิกลิ้นของเจ้าเนื่องด้วยอัลกุรอานเพื่อเจ้าจะรีบเร่งจดจำ
17
แท้จริง หน้าที่ของเราคือการรวบรวมอัลกุรอาน (ให้อยู่ในทรวงอกของเจ้า) และการอ่านเพื่อให้จดจำ
18
ดังนั้นเมื่อเราอ่านอัลกุรอาน เจ้าก็จงติดตามการอ่านนั้น
19
แล้วแท้จริงหน้าที่ของเราคือ การอธิบายอัลกุรอาน
20
เปล่าเลย ! แต่ว่าพวกเจ้ารักการมีชีวิตอยู่ในโลกนี้
22
ในวันนั้นหลาย ๆ ใบหน้าจะเบิกบาน
23
จ้องมองไปยังพระเจ้าของมัน
24
และในวันนั้นหลาย ๆ ใบหน้าจะเศร้าสลด
25
มันคิดว่าความหายนะอันใหญ่หลวงจะเกิดขึ้นแก่มัน
26
เปล่าเลย ! เมื่อวิญญาณขึ้นมาถึงคอหอย
27
และมีผู้กล่าวว่า ใครเล่าเป็นผู้ทำให้เขาฟื้นขึ้นเหมือนเดิม
28
และเขามั่นใจว่า แท้จริงเขาต้องจากไป
29
และขาข้างหนึ่งทับขาอีกข้างหนึ่ง (เพราะความกลัว)
30
วันนั้น จะมีการนำพาไปยังพระเจ้าของเจ้า
Sonraki 10 ayet →