2
Rabbinin, kulu Zekeriyya’yı rahmetle anışıdır.
3
Hani o, Rabbine gizlice seslendiğinde:
4
Demişti ki: “Rabbim, şüphesiz kemiklerim gevşedi ve baş yaşlılık aleviyle tutuştu. Rabbim, sana duam sayesinde hiç bedbaht olmadım.”
5
“Doğrusu ben, arkamdan gelecek yakınlarım adına korkuya kapıldım. Hanımım da kısırdır. Bundan dolayı bana kendi katından bir veli bağışla!”
6
“Bana mirasçı olsun. Ya'kub Hanedanı’na da mirasçı olsun. Rabbim, onu rızana lâyık kıl!”
7
“Ey Zekeriyya! Şüphesiz biz seni, adı Yahya olan bir çocukla müjdelemekteyiz. Daha önce ona kimseyi adaş yapmadık.”
8
Dedi ki: “Rabbim, hanımım kısır olduğu, ben de ihtiyarlığın son sınırına vardığım halde, benim nasıl oğlum olabilir?”
9
Dedi ki: “İşte böyle. Rabbin: ‘Bu benim için kolaydır. Daha önce sen hiçbir şey değilken, seni de yaratmıştım.’ buyurdu.”
10
Dedi ki: “Rabbim, bana bir alâmet ver.” Buyurdu ki: “Senin alâmetin, sapasağlam olduğun halde üç gece insanlarla konuşamamandır.”
11
Bunun üzerine, mâbetten kavminin karşısına çıkarak onlara: "Sabah akşam tesbih edin" diye işaret verdi.
12
"Ey Yahya! Kitab'a var gücünle sarıl!" Daha çocuk iken ona hikmet verdik.
13
Katımızdan ona bir kalp inceliği ve temizlik de. O, çok sakınan bir kimse idi.
14
Anababasına çok iyi davranırdı; o, isyankâr bir zorba değildi.
15
Doğduğu gün, öleceği gün ve diri olarak kaldırılacağı gün ona selam olsun!
16
Kitap'ta Meryem'i de an. Hani o, ailesinden ayrılıp doğu tarafında bir yere çekilmişti.
17
Sonra, onlarla kendi arasına bir perde çekmişti. Derken, biz ona ruhumuzu gönderdik de o, kendisine tastamam bir insan şeklinde görünmüştü.
18
Dedi ki: “Gerçekten ben, senden, Rahman’a sığınırım! Eğer sakınan bir kimse isen.”
19
Dedi ki: “Ben, yalnızca, sana tertemiz bir erkek çocuk bağışlamam için Rabbinin bir elçisiyim.”
20
Dedi ki: “Bana bir insan eli değmediği, iffetsiz de olmadığım halde benim nasıl çocuğum olabilir?”
21
Dedi ki: “İşte böyle. Rabbin: ‘Bu benim için kolaydır. Biz, onu insanlar için bir ayet ve bizden bir rahmet kılacağız.’ buyurdu. Bu, hüküm ve karara bağlanmış bir iş idi.”
22
Böylelikle ona hamile kaldı, sonra onunla ıssız bir yere çekildi.
23
Derken doğum sancısı onu kuru bir hurma ağacına sürükledi. Dedi ki: "Keşke, bundan önce ölseydim de unutulup gitseydim!"
24
Aşağısından ona şöyle seslendi: "Tasalanma! Rabbin senin altında bir ark kılmıştır."
25
"Hurma dalını kendine doğru silkele ki, üzerine taze, olgun hurma dökülsün."
26
"Artık ye, iç, gözün aydın olsun! Eğer herhangi bir beşer görecek olursan de ki: Ben, Rahman'a oruç adadım; artık bugün hiçbir insanla konuşmayacağım."
27
Böylece onu taşıyarak kavmine getirdi. Dediler ki: “Ey Meryem! Hakikaten sen iğrenç bir şey yaptın!”
28
“Ey Harun'un kız kardeşi! Senin baban kötü bir kişi değildi; annen de iffetsiz değildi.”
29
Bunun üzerine ona işaret etti. dediler ki: "Biz, beşikteki bir sabî ile nasıl konuşuruz?"
30
Dedi ki: "Ben Allah'ın kuluyum. Bana Kitab'ı verdi ve beni nebi kıldı."
Sonraki 30 ayet →