1
Рӯйро турш кард ва сар баргардонид,
2
чун он нобино ба наздаш омад,
3
Ва ту чӣ донӣ, шояд, ки ӯ покиза шавад,
4
ё панд гирад ва панди ту фоидааш кунад.
5
Аммо он ки ӯ тавонгар аст,
7
ва агар ҳам пок нагардад, чизе бар зиёни ту нест.
8
Ва аммо он, ки шитобон ба назди ту меояд
9
ва метарсад, (аз худо).
10
ту аз ӯ ба дигаре рӯй, меорӣ.
11
Оре, ин Қуръон пандест,
12
пас ҳар кӣ хоҳад, аз он панд гирад.
17
Марг бар одамӣ бод, ки чӣ носипос (ношукр) аст!
19
Аз нутфае офарид ва ба андоза муайян кард,
20
сипас роҳашро осон сохт.
21
Он гоҳ бимирондаш ва дар гӯр кард.
22
Ва он гоҳ, ки хоҳад, зиндааш созад.
23
На ки ҳанӯз он чиро ба ӯ фармон дода буд, ба ҷой наёвардааст.
24
Пас одамӣ ба таъоми худ бингарад
25
Мо боронро фурӯ боридем, бориданӣ
26
ва заминро шикофтем, шикофтанӣ
27
ва дар он донаҳо рӯёнидем
29
ва зайтуну нахл (дарахти хурмо)
Sonraki 12 ayet →