1
Нун, савганд ба қалам ва он чӣ менависанд,
2
ки ту ба фазли Парвардигорат девона нестӣ
3
ва турост мукофоте бепоён
5
Ба зудӣ ту бубинӣ ва онҳо низ бубинанд,
6
ки девонагӣ дар кадом як аз шумост.
7
Албатта Парвардигори ту беҳтар медонад чӣ касе аз тариқи Ӯ гумроҳ гашта, ва Ӯ ба роҳёфтагон донотар аст.
8
Пас ба такзибкунандагон (дурӯғ шуморандагон) итоъат макун.
9
Дӯст доранд, ки нармӣ кунӣ, то нармӣ кунанд,.
10
Ба ҳар фурӯмояе (пасте), ки бисёр: савганд мехӯрад пайравӣ макун:
11
айбҷӯе, ки барои суханчинӣ ин ҷову он ҷо меравад,
12
боздоранда аз хайр, аз ҳад гузаранда, гуноҳкор,
13
дағалмарде, ношинохтанасаб,
14
ба он ҷиҳат, ки соҳиби молу фарзанд аст.
15
Чун оёти Мо бар ӯ хонда шавад, гӯяд: «Афсонаҳои пешиниён аст».
16
Ба зудӣ бар биниаш доғ гузорем.
17
Мо онҳоро озмудем, чунон ки соҳибони он бустонҳоро озмудем. Он гоҳ., ки қасам хӯрданд, ки фардо бомдод меваҳоро хоҳанд чид.
18
Ва иншооллоҳ нагуфтанд.
19
Пас шабҳангом, ки ба хоб буданд, офате аз осмон омад,
21
Ва саҳаргоҳон якдигарро нидо доданд:
22
«Агар мехоҳед, мева бичинед, бомдодон ба киштзори худ биравед!»
23
Ба роҳ афтоданд ва оҳиста мегуфтанд;
24
ки имрӯз набояд бенавое ба бӯстони шумо дарояд.
25
Субҳгоҳон ба ин ният, ки метавонанд бенаворо манъ кунанд, берун шуданд.
26
Чун бӯстонҳои худро диданд, гуфтанд: «Роҳро гум кардаем.
27
На, мо аз ҳосил маҳрум шудаем».
28
Некмардашон гуфт: «Шуморо нагуфгам, чаро Худоро тасбеҳ намегӯед?»
29
Гуфтанд,: «Пок аст Парвардигори мо, мо ситамкор будем».
30
Пас забон ба маломати якдигар кушуданд.
Sonraki 22 ayet →