1
Савганд ба бодҳое, ки хок пароканда мекунанд,
2
савганд, ба абрҳои гаронбор,
3
савганд ба киштиҳое, ки ба осонӣ равонанд
4
ва савганд ба фариштагоне, ки тақсимкунандаи корҳоянд,
5
ки он чӣ шуморо ваъда медиҳанд, рост аст
6
ва рӯзи ҷазо омаданист.
7
Ва савганд ба осмон, ки ба ситорагон ороста аст,
8
ки шумо (дар хусуси пайғамбар) сухани гуногун мегӯед!
9
Аз ҳақ бозгардонида шавад, он ки бозгардониданашро хостаанд.
10
Марг бод бар он дурӯғгӯён,
11
онон ки ба ғафлат дар ҷаҳл фурӯ рафтаанд.
12
Мепурсанд: «Рӯзи ҷазо кай хоҳад буд?»
13
Рӯзест, ки бар оташ азобашон мекунанд.
14
«Азоби худро бичашед! Ин аст он чизе, ки ба шитоб металабидед!»
15
Парҳезгорон дар боғҳову канори чашмасорон бошанд,
16
Он чиро Худо ба онҳо додааст, гирифтаанд. Зеро пеш аз он некӯкор буданд,
17
андаке аз шабро мехобиданд
18
ва ба ҳангоми саҳар истиғфор (тавба) мекарданд
19
ва дар молҳояшон барои пурсандаву маҳрум хаққе буд.
20
Ва дар замин барои ахли яқин ибратҳоест
21
ва низ дар вуҷуди худатон. Оё намебинед?
22
Ва ризқи шумо ва ҳар чӣ ба шумо ваъда шуда, дар осмон аст.
23
Пас савганд ба Парвардигори осмонаҳову замин, ки ин сухан ончунон ки сухан мегӯянд, ҳақ ва рост аст.
24
Оё достони меҳмонони гиромии Иброҳим ба ту расидааст?
25
Он гоҳ ки назди ӯ омаданду гуфтанд: «Салом!» Гуфт: «Салом! Шумо мардуми ношинохтаед!»
26
Дар ниҳон ва шитобон назди касони худ рафт ва гӯсолаи фарбеҳе овард.
27
Таъомро ба наздашон гузошту гуфт: «Чаро намехӯред?»
28
Ва аз онҳо бимнок шуд. Гуфтанд: «Матарс!» Ва ӯро ба фарзанде доно хушхабар доданд.
29
Ва занаш фарёдзанон омад ва бар рӯй заду гуфт: Ман пиразане нозоям».
30
Гуфтанд: «Парвардигори ту инчунин гуфтааст. Ва ӯ ҳакиму доност!»
Sonraki 30 ayet →