Ana SayfaMealler › Ayati
A
Ayati
Ayati meali ile okumaya başla
Kaf 1 / 45
1
Қоф. Қасам ба ин Қуръони арҷманд!
Ayati 50:1
2
Ки дар тааҷҷуб шуданд, аз ин ки аз миёни худашон бимдиҳандае сӯяшон омад, ва кофирон гуфтанд: «Ин чизе аҷиб аст.
Ayati 50:2
3
Оё замоне, ки мурдему хок шудем, дигар бор зинда мешавем? Ин бозгаште мухол (номумкин) аст!»
Ayati 50:3
4
Мо медонем, ки хок чӣ гуна аз (ҷасадҳои) онҳо кам мекунад. Ва китобе, ки ҳама чиз дар он нигаҳдорӣ шуда, назди Мост.
Ayati 50:4
5
Оре, онҳо сухани ростеро, ки бар онҳо омада буд, дурӯғ шумурданд. Пас дар коре шӯрида афтоданд.
Ayati 50:5
6
Оё ба ин осмон бар болои сарашон назар намекунашд, ки чӣ гуна онро бино кардаем ва оростаем ва ҳеҷ шикофе дар он нест?
Ayati 50:6
7
Ва заминро густурдем ва дар он кӯҳҳои баланд афкандем ва аз ҳар гуна набототи хушманзар дар он рӯёнидем.
Ayati 50:7
8
Бинише ва пандест барои ҳар бандае, ки ба Худо бозгардад.
Ayati 50:8
9
Ва аз осмои обе пурбаракат фиристодем ва бо он боғҳову донаҳои даравшуданӣ рӯёнидем
Ayati 50:9
10
ва нахлҳои баланд бо хушаҳои барҳам чида,
Ayati 50:10
11
то ризқи баидагон бошад ва бо он об сарзамини мурдаро зинда кардем. Баромадан аз гӯр низ чунин аст.
Ayati 50:11
12
Пеш аз онҳо қавми Нӯҳ ва асҳоби Рас ва Самуд такзиб карда (дурӯғ бароварда) буданд
Ayati 50:12
13
ва қавми Оду Фиръавн ва қавми Лут
Ayati 50:13
14
ва асҳоби Айка ва қавми Туббаъ ҳама паёмбаронро дурӯғ шумурданд ва сазовори ваъдаи азоби Ман шуданд.
Ayati 50:14
15
Оё аз офариниши нахустин оҷиз шуда будем? На онҳо дар офариниши тоза дар шакканд.
Ayati 50:15
16
Мо одамиро офаридаем ва аз васвасаҳои нафси ӯ огоҳ ҳастем, зеро аз раги гарданаш ба ӯ наздиктарем.
Ayati 50:16
17
Ҳангоме ки он ду фариштаи фарогиранда дар ҷониби росту ҷониби чапи ӯ нишастаанд, ҳар чизро фаро мегиранд.
Ayati 50:17
18
Ҳар каломе ки мегӯяд, албатта дар канори ӯ нозиру нависандае ҳозир аст.
Ayati 50:18
19
Ба ростӣ, ки беҳушии марг фаро мерасад. Ин аст он чӣ аз он мегурехтӣ.
Ayati 50:19
20
Ва дар сур дамида мешавад, Ин аст, рӯзи ваъдаҳои азоб!
Ayati 50:20
21
Ҳар касе меояд ва бо ӯ касест, ки меронадаш ва касест, ки барояш шоҳидӣ медиҳад.
Ayati 50:21
22
Ту аз ин ғофил будӣ. Мо парда аз баробарат бардоштем ва имрӯз чашмонат тезбин шудааст.
Ayati 50:22
23
Фариштаи (муваккали) ӯ гӯяд: «Ин аст он чӣ ман омода кардаам».
Ayati 50:23
24
Ҳар ношукри саркашро ба ҷаҳаннам бияндозед:
Ayati 50:24
25
он ки аз бахшиш бахилӣ кард ва таҷовузкор буд ва шак меовард,
Ayati 50:25
26
он ки бо Худои як то худои дигаре қарор дод. Пас ба азоби сахташ бипартоед!
Ayati 50:26
27
Ҳамнишини ӯ гӯяд: «Эй Парвардигори мо, ман ӯро ба саркашӣ водор накардам, балки ӯ худ, сахт дар гумроҳӣ буд».
Ayati 50:27
28
Мегӯяд: «Назди Ман муҷодала накунед. Ман пеш аз ин бо шумо сухан аз азоб гуфта будам.
Ayati 50:28
29
Ваъдаи Ман дигаргун намешавад ва Ман ба бандагон зулм намекунам».
Ayati 50:29
30
Рӯзе, ки ҷаҳаннамро мегӯем: «Оё пур шудаӣ?» Мегӯяд: «Оё ҳеҷ зиёдатӣ ҳаст?»
Ayati 50:30