Ana SayfaMealler › Ayati
A
Ayati
Ayati meali ile okumaya başla
Müminun 1 / 118
1
Дар ҳақиқат наҷот ёфтанд мӯъминон:
Ayati 23:1
2
онон, ки дар намозашон тарсу умед мекунанд
Ayati 23:2
3
ва онон, ки аз беҳуда рӯй мегардонанд
Ayati 23:3
4
ва онон, ки закотро медиҳанд
Ayati 23:4
5
ва онон, ки шармгоҳи худро нигоҳ медоранд
Ayati 23:5
6
ғайри ҳамсарон ё канизони худ, ки дар наздикӣ бо онон мавриди маломат қарор намегиранд
Ayati 23:6
7
ва касоне, ки ғайр аз ин ду биҷӯянд, аз ҳадди худ таҷовуз кардаанд.
Ayati 23:7
8
ва онон, ки амонатҳо ва паймонҳои худро риоя ме- кунанд
Ayati 23:8
9
ва онон, ки бар намозҳои худ давомдиҳандаанд,
Ayati 23:9
10
инҳо меросбарон ҳастанд,
Ayati 23:10
11
ки фирдавсро, ки ҳамеша дар он ҷовидонанд, ба мерос мебаранд.
Ayati 23:11
12
Албатта Мо инсонро аз гили холис офаридем,
Ayati 23:12
13
сипае ӯро нутфае дар ҷойгоҳе устувор қарор до- дем,
Ayati 23:13
14
он гоҳ аз он нутфа лахтахуне офаридем ва аз он лахтахун порагӯште ва аз он порагӯшт устухонҳо офаридем ва устухонҳоро бо гӯшт пӯшонидем; бори дигар ӯро офаринише дигар додем. Сазовори таъ- зим аст Худованд, он беҳтарини офаринандагон!
Ayati 23:14
15
Ва баъд аз ин ҳамаи шумо хоҳед мурд.
Ayati 23:15
16
Боз дар рӯзи қиёмат зинда мегардед.
Ayati 23:16
17
Ва бар болои саратон ҳафт осмон биёфаридем, ҳол он ки аз ин офариниш ғофил набудаем.
Ayati 23:17
18
Ва аз осмон ба миқдори эҳтиёҷ об фиристодем ва онро дар замин ҷой додем ва Мо бар нобуд карда- наш тавоно ҳастем.
Ayati 23:18
19
Бо он об бароятон бӯстонҳое аз хурмову ангур пайдо кардем. Шуморо дар он борҳо меваҳои бисё- рест, ки аз онҳо мехӯред.
Ayati 23:19
20
Ва дарахтест, ки дар Тӯри Сино мерӯяд. Равған медиҳад ва он равған барои хӯрандагон нонхӯри- шест.
Ayati 23:20
21
Шуморо дар чорпоён ибратест. Аз шире, ки дар шикамашон ҳаст, ба шумо мепушонем ва аз онҳо фоида- ҳои бисёр мебаред ва аз онҳо мехӯред.
Ayati 23:21
22
Ва бар онҳо ва бар киштиҳо савор мешавед.
Ayati 23:22
23
Қасам, ки Нӯҳро бар қавмаш фиристодем. Гуфт: «Эй қавми ман, Худои якторо бипарастед. Шуморо Худованде ғайри Ӯ нест. Оё наметарсед?»
Ayati 23:23
24
Бузургони қавмаш, ки кофир буданд, гуфтанд: «Ин мард инсонест монанди шумо, мехоҳад аз шумо болотар шавад. Агар Худо мехост, фарпштаго- неро мефиристод. Мо ҳаргиз чунин чизе дар рӯзго- ри ниёгонамон нашунидаем.
Ayati 23:24
25
Ӯ марди девонае беш нест. Якчанд муддат бар ӯ сабр кунед». (то маргаш фаро расад).
Ayati 23:25
26
Гуфт: «Эй Парвардигори ман, акнун, ки маро дурӯғ мебароранд, ёриам кун».
Ayati 23:26
27
Ба ӯ ваҳй кардем, ки киштиро дар ҳузури Мо ва ба илҳоми Мо бисоз. Ва чун фармони Мо дарра- сид ва об аз танӯр берун зад, аз ҳар ҷинсе дуто ва низ касони худро ба он бибар. Ғайри он кас, ки пеш аз ин дар бораи ӯ сухан рафтааст. Ва дар бораи си- тамкорон бо Ман сухан магӯй, ки онҳо ҳама ғарқ- шудагонанд.
Ayati 23:27
28
Чун худ ва ҳамроҳонат ба киштӣ нишастед, би- гӯ: «Шукр Худойро, ки моро аз мардуми золим наҷот бахшид».
Ayati 23:28
29
Ва бигӯ: «Эй Парвардигори ман, маро фуруд овар дар ҷойгоҳе муборак, ки ту беҳтарини фароран- дагонӣ».
Ayati 23:29
30
Дар ин достон ибратҳову пандҳост ва мо танҳо озмояндагоне будем.
Ayati 23:30