1
قيامت جي ڏينھن جو قسم کڻان ٿو.
2
۽ ملامت ڪرڻ واري نفس جو قسم ٿو کڻان (ته قيامت ۾ سڀ اُٿندا).
3
ماڻھو ڀائيندو آھي ڇا ته سندس ھڏا ڪڏھن گڏ نه ڪنداسون.
4
ھائو! سنديس آڱرين جي ڏوڏين جي سڌي ڪرڻ تي وسوارا آھيون.
5
بلڪ ماڻھو ھي گھرندو آھي ته پنھنجي اڳ (جي وقت) لاءِ گناھ ڪري.
6
پڇي ٿو ته قيامت جو ڏينھن ڪڏھن ٿيندو؟
7
پوءِ جڏھن اکيون ڦاٽي وينديون.
9
۽ سج ۽ چنڊ (ھڪ جاءِ) گڏ ڪبا.
10
(تڏھن) چوندو ماڻھو ته ڀڄڻ جي واھ ڪٿي آھي؟
12
تنھنجي پالڻھار وٽ اُن ڏينھن ٽڪاءُ جو ھنڌ آھي.
13
اُن ڏينھن ماڻھوءَ کي (انھيءَ بابت) خبردار ڪبو جيڪي اڳي موڪليو ھوائين ۽ پوئتي رھايائين.
14
بلڪ ماڻھو پنھنجي لاءِ (پاڻ) ھڪ حُجت آھي.
15
توڻيڪ پنھنجا بھانا پيش پيو ڪري.
16
(اي پيغمبر وحي جي) قرآن پڙھڻ مھل پنھنجي زبان کي (ھن لاءِ) نه چور ته اُھو جلدي (ياد ڪري) وٺين.
17
ڇوته (تنھنجي سيني ۾) قرآن جو گڏ ڪرڻ ۽ اُن جو پڙھڻ (آسان ڪرڻ) اسان جي ذمي آھي.
18
پوءِ جڏھن قرآن (ملائڪ کان) پڙھايون تڏھن (پنھنجي دل) اُنجي پڙھڻ جي پٺيان لڳاءِ.
19
وري بيشڪ اُنجو پڌرو ڪرڻ اسان جي ذمي آھي.
20
نه نه! بلڪ (اي ڪافرؤ) دنيا کي دوست رکندا آھيو.
21
۽ آخرت کي ڇڏيندا آھيو.
22
ڪي مُنھن اُن ڏينھن سرھا ھوندا.
23
پنھنجي پالڻھار ڏانھن ڏسندڙ ھوندا.
24
۽ ڪي مُنھن اُن ڏينھن ڪارا ٿيل ھوندا.
25
ڀانئيندا ته ساڻن پٺيءَ توڙ معاملو ڪيو ويندؤ.
26
نه نه! جڏھن (ساھ) نِڙ گھٽ تي پھچندو.
27
۽ چيو ويندو ته ڪو، ڦيڻو رکڻ وارو آھي.
28
۽ ڀانئيندو ته (ھاڻي روح جي) جُدا ٿيڻ (جو) وقت اچي ويو.
29
۽ ھڪ پِني ٻئي پِنيءَ سان وچڙندي.
30
اُن ڏينھن تنھنجي پالڻھار وٽ ھلڻو آھي.
Sonraki 10 ayet →