1
اي (پاڻتي) ڪپڙي ويڙھڻ وارا مڙس.
3
۽ پنھنجي پالڻھار جي وڏائي بيان ڪر.
6
۽ (اھڙو) احسان نه ڪر جو زيادہ عوض گھرين.
7
۽ پنھنجي پالڻھار (جي حُڪم) لاءِ صبر اختيار ڪر.
8
پوءِ جڏھن صُور ۾ ڦوڪبو.
9
تڏھن اُن ڏينھن اوکو وقت ٿيندو.
10
ڪافرن تي اڻ سکيو (وقت) ھوندو.
11
مون کي ۽ جنھن کي اڪيلو پيدا ڪيم تنھن کي ڇڏي ڏي.
12
۽ اُن کي گھڻو مال ڏنم.
13
۽ (مجلسن ۾) حاضر ٿيڻ وارا پُٽ (به ڏنم).
14
۽ ان کي پوري طرح وڌايم.
15
وري (به) لالچ رکندو آھي ته (کيس) وڌيڪ ڏيان.
16
ائين نه آھي، بيشڪ اُھو اسان جي آيتن سان جھڳڙو ڪندڙ آھي.
17
جلد اُن کي وڏي سختي سان تڪليف ڏيندس.
18
بيشڪ اُن دل ۾ سوچ ڪئي ۽ ٺھراءُ ڪيو.
19
پوءِ لعنت ھجيس شال ڪيئن ٺھراء ڪيائين.
20
وري به لعنت ھجيس شال ڪيئن ٺھراءُ ڪيائين.
22
وري منھن ۾ شور وڌائين ۽ گھنڊ پاتائين.
23
وري پٺيرو ٿيو ۽ وڏائي ڪيائين.
24
پوءِ چيائين ته ھي (قرآن) رڳو جادو آھي جو (جادوگرن کان) ھليو اچي ٿو.
25
ھي (قرآن) رڳو ماڻھوءَ جو ڪلام آھي.
26
جلد اُن کي دوزخ ۾ وجھندس.
27
۽ توکي ڪھڙي شيءَ ڄاڻايو ته دوزخ ڇا آھي.
28
اُھو نڪي ڪجھ (گوشت) رھائي ٿو ۽ نڪي (ھڏا) ڇڏي ٿو.
29
ماڻھن کي (ساڙي) ڪارو ڪندڙ آھي.
30
اُن تي اُڻويہ ڄڻا دربان آھن.
Sonraki 26 ayet →