1
Głoś! w imię twego Pana, który stworzył!
2
Stworzył człowieka z grudki krwi zakrzepłej!
3
Głoś! Twój Pan jest najszlachetniejszy!
4
Ten, który nauczył człowieka przez pióro;
5
Nauczył człowieka tego, czego on nie wiedział.
6
Niestety, nie! Zaprawdę, człowiek się buntuje,
7
Ponieważ czuje się niezależnym!
8
Zaprawdę, powrócisz przecież do twojego Pana!
9
Czy widziałeś tego, który zabrania
11
Czy sądzisz, iż on jest na drodze prostej
12
Albo że zaleca bogobojność?
13
Czy też sądzisz, iż on za kłamstwo uznaje prawdę i odwraca się?
14
Czyż on nie wie, że Bóg widzi?
15
Niech się ma na baczności! Jeśli nie zaprzestanie, to, zaprawdę, pociągniemy go za kosmyk;
16
Za kosmyk kłamliwy i grzeszny!
17
Niech on wezwie swoich popleczników!
18
My wezwiemy strażników!
19
Ależ nie! Nie słuchaj go! Wybijaj pokłony i zbliż się!