2
Na Koran pełen mądrości!
3
Zaprawdę, ty jesteś wśród posłańców
5
Oto objawienie Potężnego, Litościwego,
6
Dane ci, abyś ostrzegał lud, którego ojcowie nie byli ostrzegani, są więc niedbali:
7
Sprawdziło się już słowo nad większością z nich, lecz oni nie wierzą.
8
My nałożyliśmy na ich szyje obroże aż do podbródków, tak iż głowy ich są podniesione nieruchomo.
9
I umieściliśmy przed nimi przegrodę i za nimi przegrodę; w ten sposób zakryliśmy ich i oni nie widzą.
10
I wszystko im jedno, czy ty ich ostrzegasz, czy ich nie ostrzegasz: oni nie wierzą.
11
Ty możesz ostrzegać tylko tego, który postępuje za napomnieniem i który obawia się Miłosiernego z powodu tego, co jest ukryte. Uraduj go więc wieścią o przebaczeniu i szlachetnej nagrodzie.
12
Zaprawdę, My przywracamy do życia umarłych i zapisujemy, co oni przygotowali pierwej i co pozostawili; i każdą rzecz wyliczyliśmy w jasnym rejestrze.
13
I przytocz im przypowieść o mieszkańcach miasta, kiedy przybyli do niego posłańcy.
14
Oto posłaliśmy ich dwóch, lecz oni uznali ich za kłamców; wtedy wsparliśmy ich trzecim. I powiedzieli: "Oto zostaliśmy posłani do was."
15
Powiedzieli: "Wy przecież jesteście tylko śmiertelnikami, podobnie jak my. Miłosierny nie zesłał niczego, wy tylko kłamiecie!"
16
Powiedzieli: "Pan nasz wie, że zostaliśmy do was wysłani,
17
Mamy jedynie obowiązek jasnego obwieszczenia."
18
Powiedzieli: "Mamy dla was złą wróżbę. Jeśli nie zaprzestaniecie, to my was ukamienujemy; i niezawodnie dotknie was od nas kara bolesna."
19
Powiedzieli: "Wasza zła wróżba niech pozostanie z wami. A skoro jesteście napomniani... Lecz wy jesteście ludźmi występnymi."
20
I przybył wtedy pewien człowiek, pospiesznie biegnąc z końca miasta, i powiedział: "O ludzie! Idźcie za tymi wysłannikami!
21
Idźcie za tymi, którzy nie żądają od was żadnej zapłaty i którzy są na drodze prostej!
22
Dlaczego nie miałbym czcić Tego, który mnie stworzył i do którego zostaniecie sprowadzeni?
23
Czyż mam brać sobie bogów poza Nim? Jeśli Miłosierny zechce dotknąć mnie jakimś złem, to nic mi nie pomoże ich wstawiennictwo i oni mnie nie zbawią.
24
Zapewne byłbym wtedy w jawnym zabłądzeniu.
25
Zaprawdę, ja uwierzyłem w waszego Pana! Słuchajcie mnie!"
26
Powiedziano mu: "Wejdź do Ogrodu!" On powiedział: "O, jeśliby mój lud wiedział,
27
że mój Pan mi przebaczył i umieścił mnie między tymi, którzy zostali uhonorowani!"
28
I po nim nie posłaliśmy już przeciw jego ludowi żadnego wojska z niebios ani nie mamy zamiaru posyłać.
29
I był tylko jeden krzyk - i oto oni zgaśli!
30
O, jakie zasmucenie dla sług! Żaden posłaniec nie przychodzi do nich, żeby się z niego nie wyśmiewali.
Sonraki 30 ayet →