1
هنگامی که زمین به لرزش ویژهاش لرزانیده شود،
2
و زمین بارهای سنگین خود را (از درونش) برون افکند،
3
و انسان گوید: «زمین را چه شده است؟»
4
در این هنگام (و هنگامه) زمین خبرهای خود را بازگو کند.
5
بدان سبب که پروردگارت بهراستی برایش وحی کرده است.
6
در آن هنگام (و هنگامه)، مردمان از گورهاشان -به حال پراکندگی- صادر (و بیرون رانده) شوند، تا کارهاشان به آنان نشان داده شود.
7
پس هر کس هموزن ذرّهای نیکی کند، همان را خواهد دید.
8
و هر کس هموزن ذرهّای بدی کند همان را خواهد دید.