1
بیزاریای است (از سوی) خدا و پیامبرش فرا سوی آن مشرکانی که با ایشان پیمان بستهاید.
2
پس (ای مشرکان!) چهار ماه (دیگر با امنیّت) در زمین (حرم) بگردید و بدانید که شما نمیتوانید بیامان خدا را به ستوه آورید. و بیگمان خداست که رسوا کنندهی کافران است.
3
و (این) اعلامی است از جانب خدا و پیامبرش در روز حجّ اکبر [:حج مقابل عمره] فراسوی مردم که خدا بهراستی از مشرکان بیزار است و (نیز) پیامبرش (هم از مشرکان بیزار است). پس اگر (از کفر) توبه کنید، (هم)آن برای شما خوب است، و اگر روی برگردانید بدانید که شما هرگز درماندهکنندگان خدا نیستید. و کسانی را که کفر ورزیدند از عذابی دردناک نوید ده.
4
مگر کسانی از مشرکان که با آنان پیمان بستهاید، سپس چیزی از (تعهّدات خود نسبت به) شما فروگذار نکردند، و کسی را بر ضدّ شما پشتیبانی ننمودند. پس پیمانشان را فرا سویشان تا مدّت (مقرر)شان به اتمام رسانید. بیگمان خدا پرهیزگاران را دوست دارد.
5
پس چون ماههای حرام سپری شد، مشرکان را هر کجا یافتید بکشید و دستگیرشان کنید و به محاصره در آورید و در هر کمینگاهی به کمین آنان بنشینید. پس اگر توبه کردند و نماز بر پاداشتند و زکات دادند، رهاشان کنید. خدا بیگمان پوشندهی رحمتگر بر ویژگان است.
6
و اگر یکی از مشرکان از تو پناه خواست، پناهش ده، تا سخن خدا را بشنود، سپس او را به مکان امنش برسان. این تأمین برای آن است که آنان بیگمان گروهی نادانند.
7
چگونه مشرکان را نزد خدا و نزد فرستادهاش پیمانی است؟ مگر کسانی که کنار مسجدالحرام با هم پیمان بستهاید. پس تا برایتان (بر این پیمان) پایداری بخواهند، بر پیمانشان پایداری بخواهید. خدا بیگمان پرهیزگاران را دوست میدارد.
8
چگونه (برای آنان پیمانی است) با آنکه اگر بر شما دست یابند، دربارهی شما هیچ گونه رابطهای و هیچ گونه پیمانی را مراعات نمیکنند. شما را با دهانهاشان راضی میکنند حال آنکه دلهایشان امتناع میورزد. و بیشترشان فاسقانند.
9
با آیات خدا بهای اندکی را خریدند، پس (خودشان و دیگران را) از راه خدا بازداشتند. بهراستی آنان چه بد اعمالی انجام میدادهاند.
10
دربارهی هیچ مؤمنی هیچگونه رابطه و پیمانی را مراعات نمیکنند. و ایشان، (هم)اینان تجاوزکارانند.
11
پس اگر توبه کنند و نماز بر پادارند و زکات بدهند، (هماینان) برادران دینی شمایند. و ما آیات (خود) را برای گروهی که میدانند جداسازی (و تبیین) میکنیم.
12
و اگر سوگندهای خود را پس از پیمانشان شکستند و در دینتان طعنه زدند، (شما هم) با پیشوایان کفر بجنگید - ایشان بیگمان پایبند (به هیچ سوگندی) نیستند - شاید (از پیمانشکنی و یا کفرشان) باز ایستند.
13
چرا با گروهی که سوگندهای خود را شکستند و برای بیرون راندن رسول همت گماشتند - و (هم)آنان نخستین بار (جنگ را) با شما آغاز کردند - کشتار نمیکنید؟ آیا از آنان میترسید؟ پس اگر مؤمن بودهاید، خدا سزاوارتر است که از او بهراسید.
14
با آنان کشتار کنید (تا) خدا آنان را به دست شما عذاب نماید و خوارشان کند و شما را بر ایشان پیروز گرداند و سینههای (جریحهدار) گروه مؤمنان را شفا بخشد،
15
و خشمِ دلهایشان را بزداید. و خدا به هر که بخواهد برگشت میکند. و خدا بس دانایی حکیم است.
16
یا پنداشتید که (از آزمون خدا) رها میشوید، حال آنکه خدا کسانی را از میان شما که جهاد کرده و غیر از خدا و فرستادهی او و مؤمنان، محرم درونی اسرارشان نگرفتهاند، هنوز نشانهای نگذارده؟ و خدا به آنچه انجام میدهید آگاه است.
17
هرگز بتپرستان را (چنان حقی) نبودهاست که مساجد خدا را آباد کنند، در حالی که گواهانی بر کفر خودهاشان میباشند. آنانند که اعمالشان به هدر رفته و ایشان در آتش جاودانند.
18
مساجد خدا را تنها کسی آباد میکند که به خدا و روز بازپسین ایمان آورده و نماز بر پا داشته و زکات داده و بجز خدا (از احدی) نهراسیده. پس امید است اینان از راهیافتگان باشند.
19
آیا سیراب ساختن حاجیان و آباد کردن مسجدالحرام را همانند کسی پنداشتهاید که به خدا و روز بازپسین ایمان آورده و در راه خدا جهاد کرده؟ (اینان) نزد خدا یکسان نیستند. و خدا بیدادگران را هدایت نمیکند.
20
کسانی که ایمان آورده و هجرت کرده و در راه خدا با مال و جانشان به جهاد پرداختهاند، درجهی آنان نزد خدا بزرگتر است و اینان، (هم)ایشان، به سلامت رستگارانند.
21
پروردگارشان آنان را از (جانب ویژهی) خود، به رحمت و خشنودی و باغهایی (در بهشت) که در آنها نعمتهایی پایدار دارند، مژده میدهد.
22
در آن باغها جاودانهاند. تنها خداست که همواره نزد او پاداشی بس بزرگ است.
23
هان ای کسانی که ایمان آوردید! اگر پدرانتان و برادرانتان کفر را علیه ایمان به دوستی برگزیدند (آنان را) به سرپرستی و دوستی مگیرید، و هر کس از میان شما آنان را سرپرست (خود) گیرد، اینان، (هم)ایشان ستمکارانند.
24
بگو: «اگر پدران و برادران و زنان و خاندان شما و اموالی که گرد آوردید و تجارتی را که از کسادش بیمناکید و جایگاههایی را که (آنها را) خوش میدارید، نزد شما از خدا و پیامبرش و جهاد در راهش محبوبترند، پس منتظر باشید تا خدا فرمانش را فرود آورد.» و خدا گروه فاسقان را راهنمایی نمیکند.
25
خدا همواره شما را در جایگاههای بسیاری، بهراستی یاری کرده است؛ و (نیز) در روز حُنین، آن هنگام که شمارِ زیادتان شما را به شگفت آورده (و مغرور) و خوشحالتان کرده بود. پس (اینها) به هیچ وجه از شما دفع (خطر) نکرد و زمین با همهی فراخیش بر شما تنگ گردیده بود. سپس شما پشتکنان(به دشمن) بودید، در حالی که فرار کردید.
26
سپس خدا آرامش (ویژهای از)خود بر فرستادهاش و بر مؤمنان فرستاد و سپاهیانی (هم) فروفرستاد (که) آنها را نمیدیدید و کسانی را که کفر ورزیدند عذاب کرد و این (همان) سزای کافران بود.
27
سپس خدا پس از این (واقعه) به هرکس بخواهد بازگشت میکند. و خدا بسی پوشندهی رحمتگر بر ویژگان است.
28
هان ای کسانی که ایمان آوردید! بتپرستان تنها (از نظر عقیده و اعمالشان) ناپاکند، پس نباید از سال آینده به مسجدالحرام نزدیک شوند و اگر (در این قطع رابطه) از فقر بیمناکید، اگر خدا بخواهد در آیندهای شما را به فضل خویش بینیاز میگرداند. خدا همواره بسی دانای حکیم است.
29
با کسانی از اهل کتاب که به خدا و روز بازپسین ایمان نمیآورند و آنچه را خدا و فرستادهاش حرام کرده حرام نمیدارند و به دین حق نمیگروند، کشتار کنید، تا به دست خود در حال کوچکمنشی جزیه دهند.
30
و یهودیان گفتند: «عزیر، پسر خداست.» و نصرانیان گفتند: «مسیح پسر خداست.» (در) این گفتارشان (که) به دهانهاشان (میآورند)، با گفتار کسانی که پیش از این کافر شدهاند همانندی و هماهنگی دارند. خدا با آنان کشتارکرده. (و) کجا و چگونه (از حق) بازگردانده میشوند؟
Sonraki 30 ayet →