1
هنگامی که آسمان از هم بشکافد.
2
و هنگامی که اختران پراکنده شوند.
3
و هنگامی که دریاها بسیار روان شوند (و فوران کنند).
4
و هنگامی که گورها (زیر و زبر و) انگیخته شوند.
5
هر نفسی آنچه را پیش فرستاده و باز پس نهاده، بداند.
6
هان ای انسان! چه چیز تو را به پروردگار کریمت مغرور ساخت؟
7
(همان) کسی که تو را آفرید؛ پس سازمانت داد، و بعد تو را سامان بخشید.
8
(و) در هر چهرهای [:روحی و جسمی] آنچه میخواست، تو را ترکیب داد.
9
هرگز نه چنان است! شما دین را (با همان) تکذیب میکنید.
10
و همواره بر شما بیگمان نگهبانانی (گماشته شده)اند؛
11
کریمانِ نویسندگان (اعمال شما)،
12
آنچه را میکنید، میدانند.
13
بهراستی نیکان بیگمان در (ژرفای) نعمتی اندرند.
14
و بدکاران همی بیامان در آتشی شعلهورند.
15
روز بُروز طاعت، آن را میافروزند.
16
و آنها از آن (عذاب) پنهان نیستند.
17
و تو را چه فهمانید که روزِ دین [:بُروز طاعت] چیست؟
18
چه فهماندت که روز دین چیست؟
19
روزی را که هیچکس برای کسی هیچ اختیاری ندارد و در آن روز، فرمان تنها از خداست.