1
(ای پیامبر!) تو را از انفال [:اموال همگانی افزون بر کوششهاشان] میپرسند. بگو: «این اموال اختصاص به خدا و فرستاده(ی او) دارد. پس از خدا پروا بدارید و میان یکدیگر سازش دهید و اگر ایمان داشتهاید از خدا و پیامبرش اطاعت کنید.»
2
مؤمنان، تنها همان کسانیاند که هنگامی که خدا یاد شود دلهایشان (از عظمتش) بهراسد و چون آیات او بر آنان خوانده شود بر ایمانشان بیفزاید، و بر پروردگارشان توکل میکنند.
3
کسانی که نماز را بر پا میدارند و از آنچه به ایشان روزی دادهایم انفاق میکنند.
4
برایشان نزد پروردگارشان درجات و پوشش و روزیای گرامی و پرکرامت است.
5
همانگونه که پروردگارت تو را از خانهات بحق بیرون آورد و (حال آنکه) دستهای از مؤمنان بیگمان ناخوشایندشان است.
6
با تو دربارهی حق - بعد از آنکه روشن گردید - مجادله میکنند؛ گویی بیچون به سوی مرگ رانده میشوند، در حالی که آنان (با چشمان باز) مینگرند.
7
و چون خدا یکی از دو دسته(ی کاروان تجارتی قریش یا سپاه ابوسفیان) را به شما وعده داد که بیگمان از آنِ شما باشند و شما دوست داشتید که دستهی بیسازوبرگ برای شما باشد حال آنکه خدا میخواهد حق [:اسلام] را با کلمات خود ثابت و کافران را ریشهکن کند،
8
تا حق را ثابت و باطل را نابود گرداند؛ هر چند بزهکاران را هرگز خوش نیاید.
9
چون پروردگارتان را با ناله به پناه جستید، پس دعای شما را برایتان اجابت کرد که: «من همانا شما را با هزار فرشتهی جلودار، صفاندرصف یاری خواهم کرد.»
10
و خدا این (وعده) را جز نویدی (برای شما) قرار نداد و برای آنکه دلهایتان بدان آرامش یابد. و پیروزی جز از نزد خدا نیست. خدا همواره کانون عزت و حکمت است.
11
چون (خدا) خواب سبک آرامشبخش را، از سوی خود بر (سراسر وجود)تان فراگیر میکند و از آسمان بارانی بر شما فرو میریزد، تا شما را با آن پاک گرداند و وسوسهی شیطان را از شما بزداید و دلهایتان را محکم سازد و گامها(یتان) را بدان استوار دارد.
12
چون پروردگارت به فرشتگان وحی میکند (که): «من بیگمان با شمایم، پس کسانی را که ایمان آوردهاند ثابت (قدم) بدارید. به زودی در دل کافران وحشت میافکنم، پس بالای گردنها [:سرها]یشان را بزنید و همهی انگشتانشان را قلم کنید.»
13
این (کیفر) بدین سبب است که آنان بیچون با خدا و پیامبرش به جدایی و سرپیچی برخاستند و هر کس با خدا و پیامبرش به جدایی (و دوگانگی) برخیزد، خدا بیگمان سختکیفر است.
14
این (عذاب دنیای شماست)؛ پس آن را بچشید و (بدانید) برای کافران بیچون عذابِ آتش است.
15
هان ای کسانی که ایمان آوردید! هر گاه با کافران روبهرو شدید، پشتها(تان) را به آنان مکنید.
16
و هر کس در آن هنگام (و هنگامه) به آنان پشت کند - مگر آنکه (هدفش) کنارهگیری برای جنگی یا پیوستن به جمعی (دیگر از همرزمانش) باشد - همواره به خشم خدا برگشته (و گرفتار شده) و چه بد سرانجامی است.
17
پس شما آنان را نکشتید، ولی خدا آنان را کشت و چون (ریگ به طرف آنان) افکندی، تو (خود) نیفکندی، بلکه خدا افکند (تا کافران را مغلوب کند) و تا بدین وسیله مؤمنان را از آن (کشتار) با آزمایشی نیکو بیازماید. بهراستی خدا بسیار شنوای بس داناست.
18
(ماجرایتان) این (بزرگْجریان) بود و (بدانید که) خدا بیگمان سستکنندهی نیرنگ کافران است.
19
اگر (شما) پیروزی را میطلبید، اینک پیروزی به سراغتان آمد و اگر باز ایستید، آن برایتان بهتر است و اگر (به جنگ) برگردید ما هم بر (علیه شما) میگردیم و (بدانید که) گروه شما هر چند زیاد باشد، هرگز از شما چیزی را دفع نتوانند کرد. و بیگمان خدا با مؤمنان است.
20
هان ای کسانی که ایمان آوردید! خدا و فرستادهاش را فرمان برید و از وی روی بر متابید، حال آنکه (سخنان او را) میشنوید.
21
و مانند کسانی مباشید که گفتند: «شنیدیم.» حال آنکه نمیشنوند.
22
بیچون بدترین جنبندگان نزد خدا کرها و گُنگهاییاند که خردورزی نمیکنند.
23
و اگر خدا در آنان خیری میدانست بیگمان (حق را) به آنان میشنوانید، و اگر به آنان میشنوانید، همانا (باز) در حال اعراض، روی بر میتافتند.
24
هان ای کسانی که ایمان آوردید! چون خدا و پیامبر(ش) شما را برای چیزی فراخواند که به شما حیات میبخشد، آنان را اجابت کنید و بدانید که خدا بیگمان بین انسان و دلش حایل میگردد. و بیچون تنها سوی او محشور خواهید شد.
25
و از فتنهای که بیامان تنها به ستمکارانتان نمیرسد، بپرهیزید و بدانید که خدا سختکیفر است.
26
و به یاد آورید چون شما در زمین، گروهی اندک و مستضعف بودید، میترسیدید مردم شما را بربایند. پس (خدا) به شما پناه داد و به یاری خود شما را تأیید کرد و از چیزهای پاکیزه به شما روزی داد. شاید سپاسگزاری کنید.
27
هان ای کسانی که ایمان آوردید! به خدا و پیامبرش خیانت مکنید و (نیز) در امانتهای خود خیانت نورزید، حال آنکه (خود) میدانید (خیانت است).
28
و بدانید بهدرستی اموال و فرزندانتان همواره برایتان آزمایشی آتشیناند؛ و اینکه به راستی نزد خدا پاداشی بزرگ است.
29
هان ای کسانی که ایمان آوردید! اگر از خدا پروا بدارید برای شما (نیرویی در) جداسازی (حق از باطل) قرار میدهد و گناهانتان را از شما جبران میکند و برای شما پوشش مینهد، و خدا دارندهی فضل بزرگ است.
30
و چون کافران دربارهی تو نیرنگ میکنند تا تو را در بند کِشند یا بکُشند یا (از مکه) اخراج کنند و نیرنگ میزنند و خدا (نیز به آنان) نیرنگ میزند و خدا بهترین نیرنگزنندگان است.
Sonraki 30 ayet →