1
ای خموش در خود فرورفته (و) خویشتن را پوشیده،
3
و پروردگارت را (نزد دیگران که کوچکش داشتهاند) بزرگ گردان.
4
و لباسهایت را پاک بدار.
5
و از (هرگونه) پلیدی دور شو.
6
و منت مگذار در حالی که فزونیطلب و برتریجویی.
7
و برای پروردگارت شکیبایی کن.
8
پس چون در ناقور [:بوق جانافزا] دمیده شود،
9
پس آن روز، روزی ناگوار است!
11
مرا با آنکه (او را) تنها [:بیتبار] آفریدم واگذار.
12
و مالی بسیار راهوار و کششدار برایش قرار دادم
13
و پسرانی حاضر و آماده (به خدمت دادم،)
14
و برایش (همه چیز زندگی مادی را) بسی آماده کردم.
15
سپس طمع دارد که (برآن) بیفزایم.
16
هرگز چنان نیست (که میپندارد). او بیامان دشمن آیات ما بوده.
17
به زودی او را به بالا رفتن از گردنهای سخت وادار میکنم.
18
بیچون (آن دشمن بداندیش) اندیشید و سنجید.
19
پس (این) کشته(ی هوا و عِناد خود)، چگونه سنجید؟
20
سپس کُشته شد. چگونه سنجید؟
22
سپس رو ترش نمود و چهره درهم کشید.
23
پس پشت گردانید و تکبر ورزید.
24
پس گفت: «این (قرآن) جز سحری ماندنی و پیرویشدنی نیست.»
25
«این غیر از سخن بشر نیست.»
26
زودا که او را گیرانهی سقر [:آتش ذوبکننده] کنیم.
27
و تو چه دانی که سقر چیست؟
28
نه باقی میگذارد و نه رها میکند.
29
بشر (و بشره) را بسی دگرگون و ذوب میسازد.
30
(و) بر آن نوزده (نگهبان) است.
Sonraki 26 ayet →