2
کتابی است (که) بر تو نازل شده- پس نباید در سینهات از آن تنگنایی باشد- برای اینکه با آن (مکلفان را) بیم دهی. و (این) یادوارهای است برای مؤمنان.
3
آنچه را از پروردگارتان برایتان نازل گشته پیروی کنید و از اولیائی دیگر پیروی مکنید. بسی اندک است آنچه را متذکر میشوید.
4
و چه بسیار گروهی را هلاکشان کردیم که برخورد سختمان برایشان به هنگام خواب(شان) یا در میان روز فرا رسید.
5
پس چون ناگواری سختمان آنان را فرا رسید، خواستهای نداشتند جز اینکه گفتند: «ما همانا (از) ستمکاران بودهایم.»
6
پس بیگمان از کسانی که (پیامبران) سوی آنان فرستاده شد(هاند)، بیچون خواهیم پرسید و همانا از (خود) آن فرستادگان (نیز) همواره خواهیم پرسید.
7
پس بهراستی از روی علم بر آنان گزارش خواهیم داد، حال آنکه ما (از احوال آنان) غایب نبودهایم.
8
و در آن روز، میزان و سنجش اعمال، (خود، تمامی) حق است. پس آنان که میزانهای سنجش اعمالشان سنگین باشد همانان خودشان رستگارکنندگانند.
9
و آنان که میزانهای اعمالشان سبک باشد، آنانند که خودهاشان را زیان کردهاند، (چرا) که به آیات ما ستم میکردهاند.
10
و بهراستی ما شما را در زمین همواره تمکین (در حد امکان و توانتان) دادیم و برای شما در آن وسایلی برای معیشت نهادیم؛ (اما) چهکم سپاسگزاری میکنید.
11
و بهراستی شما را بهدرستی خلق کردیم. سپس به صورتگری شما پرداختیم. پس از آن به فرشتگان گفتیم: «برای (شکرانهی تعلیم) آدم (برای من) سجده کنید.» پس (همه) سجده کردند، جز ابلیس (که) از سجدهکنندگان نبود.
12
(خدا) فرمود: «چون تو را به سجده امر کردم چه چیز تو را بازداشت از اینکه (برای من) سجده کنی؟» گفت: «من از او بهترم، مرا از آتشی و او را از گِلی آفریدی.»
13
فرمود: «پس از این جایگاه فرو شو. پس تو را نرسد که در آن تکبّر نمایی. پس برون شو که تو بیگمان از خواران و بیمقدارانی.»
14
گفت: «مرا تا روزی که (مکلفان) برانگیخته خواهند شد مهلت ده.»
15
فرمود: «همانا تو از مهلتیافتگانی.»
16
گفت: «پس از آن رو که مرا به بیراهه افکندی من نیز همواره برای (گمراه کردن)شان بر سر راه راستت همی مینشینم.»
17
.« سپس بیگمان از پیش رویشان [:آخرت] و از پشت سرشان [:دنیا] و از طرف راستشان [:دینشان] و از طرف چپشان [:شهواتشان] همواره بر آنها میتازم و بیشترشان را شکرگزار نخواهی یافت.»
18
فرمود: «از این بهشت در حالیکه مذمت شده (و) رانده گشتهای برون شو. بیگمان کسی از آنان که از تو پیروی کند، همانا جهنم را از همهی شما (ابلیسیان) همواره پرخواهم کرد.»
19
« و ای آدم! تو با همسر خویش در (این) باغ سردرهم سکونت گیر، پس از هر جا و هرگونه که بخواهید (از خوردنیهایش) بخورید، و به این درخت نزدیک مشوید که (در این صورت) از ستمکاران میشوید.»
20
پس شیطان، برای آن دو وسوسه کرد تا آنچه را از عورتهایشان از ایشان پوشیده مانده بود برایشان نمایان گرداند و گفت: «پروردگارتان شما را از این درخت منع نکرد، جز برای آنکه (مبادا) دو فرشته گردید، یا از (زمرهی) جاودانان باشید.»
21
و برای آن دو سوگند یاد کرد که: «من بهراستی همواره از خیرخواهان شمایم.»
22
پس آن دو را با دلو فریب (به چاه سقوط) افکند. پس چون آن دو از آن درخت (ممنوع) چشیدند، زشتیهایشان برایشان آشکار شد و به چسبانیدن برگ آن باغ بر خود نزدیک شدند و پروردگارشان آن دو را بانگ زد: «مگر شما را از این درخت منع نکردم و به شما نگفتم (که) شیطان بیگمان برای شما دشمنی آشکارگر است؟»
23
گفتند: «پروردگارمان! ما بر خویشتن ستم کردیم و اگر بر ما (گناهمان را) نپوشانی و به ما رحم نکنی، بیگمان (و) بیامان از زیانکاران خواهیم بود.»
24
فرمود: « (هرسه) فرود آیید، حال آنکه بعضی از شما دشمن بعضی دیگرید و برای شما در زمین تا هنگامی (معیّن) قرارگاه و برخورداری است.»
25
فرمود: «در آن زندگی میکنید و در آن میمیرید و از آن بیرون برده میشوید.»
26
ای فرزندان آدم! ما همواره برای شما لباسی فروفرستادیم که عورتهایتان را بپوشاند، (این پوشش زیرین شماست) و (نیز پوشش) زینتی (برایتان فرستادیم)؛ و (اما) بهترین جامه(ی زیرین و رویین) لباس تقوی است. این از نشانههای خداست، شاید به خوبی یاد آورند.
27
ای فرزندان آدم! زنهار تا شیطان هرگز شما را به فتنه [:آزمایشی آتشبار] نیندازد، چنان که پدر و مادرتان را از بهشت بیرون راند، حال آنکه لباسشان را (هم) از ایشان میکَنْد تا عورتهایشان را برایشان نمایان کند. او و همانندانش بیگمان شما را میبیند، بدانگونه که شما آنان را نمیبینید. ما بیچون شیطانها را سرپرستان و دوستان کسانی نهادیم که ایمان نمیآورند.
28
و چون کار زشت تجاوزگرانهای کنند، گویند: «پدران خود را بر آن یافتیم و خدا بدان فرمانمان داد.» بگو: «خدا بیگمان به کار زشت تجاوزگرانه فرمان نمیدهد. آیا چیزی را که نمیدانید به خدا نسبت میدهید؟»
29
بگو: «پروردگارم به قسط [:تقسیم عادلانه] فرمان داده است و (اینکه) در هر مسجدی [:سجدهگاهی] رویهای خود را (با استقامت برای خدا) به پا دارید و در حالیکه طاعت خود را برای او خالص گردانیدهاید وی را بخوانید. همان گونه که آفرینش شما را آغاز کرد (سرانجام) به سوی او باز میگردید.»
30
گروهی را هدایت کرد و گروهی (دیگر) گمراهی بر آنان حق (و ثابت) است، زیرا آنان شیاطین را به جای خدا، اولیا(ی خود) گرفتهاند و میپندارند که همواره راهیافتگانند.
Sonraki 30 ayet →