2
سوگند به (این) کتاب روشنگر.
3
ما بیگمان آن را قرآنی روشنبیان نهادیم، شاید شما عقلهاتان را به کار گیرید.
4
و همواره این (قرآن)، در کتاب اصلی (علم ربّانی) نزد ما بسی والا و پر حکمت و فشرده است.
5
آیا پس به (صِرفِ) اینکه شما قومی مسرف بودهاید (باید) این یادواره را از شما باز داریم؟
6
و چه بسیار پیامبرانی بزرگ (که) در (میان) پیشینیان روانه کردیم.
7
و هیچ پیامبر بزرگی سوی ایشان نیاید، مگر اینکه او را به مسخره میگرفتهاند.
8
پس حملهورتر از اینان را به هلاکت رسانیدیم و همانند (و نماد) پیشینیانِ گذشته است.
9
و بیگمان اگر از آنان بپرسی: «آسمانها و زمین را چه کسی آفرید؟» بهراستی همواره گویند: «خدای عزیز بس دانا آفریدشان.»
10
کسی که زمین را برای شما گهوارهای گردانید، و برای شما در آن راههایی هموار نهاد؛ شاید راه یابید.
11
و کسی که آبی بهتدریج و بهاندازه از آسمان فرو فرستاد. پس با آن، شهری مرده را زنده کردیم. (بدانید که) همین گونه (از گورها) بیرون آورده میشوید.
12
و کسی که تمامی جُفتها را آفرید و برای شما از کشتیها و حیوانات رام آنچه را سوار میشوید قرار داد،
13
تا بر پشتهای آن(ها) قرار و آرامش گیرید. سپس چون بر آن(ها) نشستید، نعمت پروردگارتان را یاد کنید و بگویید: «پاک است کسی که این(ها) را برای ما رام کرد، حال آنکه ما را یارای این گونه نزدیک کردن (و بهرهگیری از) آن نبوده است.»
14
« و بهراستی ما بیگمان سوی پروردگارمان بازخواهیم گشت.»
15
و برای او بعضی از بندگانش را جزئی [:چون فرزند و شریک] قرار دادند. بهراستی که انسان بسیار ناسپاسی آشکارگر است.
16
یا از آنچه میآفریند، برای خویش دخترانی برگرفته، و شما را با (دادن) پسران (بر خود) برگزیده است؟
17
و هنگامی که یکی از آنان را به آنچه به رحمان نسبت میدهد خبر دهند، چهرهی او (دگرگون و) سیاه میگردد، در حالی که خشم و تأسف خود را فروبرنده است.
18
آیا و کسی (را شریک خدا میکنند) که همواره در زر و زیور پرورش مییابد، در حالی که برابر درگیرکنندگانْ آشکارکننده(ی خود و خودیهایش) نیست؟
19
و فرشتگانی را که خود، بندگان رحمانند، مادینه (و دختران او) قرار دادند. آیا در خلقت آنان حضور داشتند؟ گواهی (گزاف) ایشان به زودی نوشته میشود و (از آن) پرسیده میشوند.
20
و گفتند: «اگر رحمان میخواست، ما آنها را نمیپرستیدیم.» آنان به این (دعوی) هیچ دانایی ندارند (و) جز حدسی به گزاف نمیزنند.
21
یا به آنان پیش از آن (قرآن) کتابی دادهایم؛ پس ایشان بدان تمسک جویندگانند؟
22
بلکه گفتند: «ما بیگمان پدرانمان را بر روشی (هماهنگ) یافتیم و ما همچنان بر پی آثارشان هدایتیافتگانیم.»
23
و بدین گونه در هیچ گروهی پیش از تو هشداردهندهای نفرستادیم، مگر آنکه بیبندوبارهای غرق در نعمتها گفتند: «ما پدران خود را بر روشی (هماهنگ در بتپرستی) یافتهایم و ما از پی ایشان راهیافتهایم.»
24
گفت: «آیا و هر چند من راهوارتر از آنچه پدرانتان را بر آن یافتهاید برایتان بیاورم؟» گفتند: «ما (نسبت) به آنچه بدان فرستاده شدهاید بیچون کافریم.»
25
پس، از آنان انتقام گرفتیم. پس بنگر فرجام تکذیبکنندگان چگونه بوده است.
26
و چون ابراهیم به پدر (تربیتی) خود و قومش گفت: «من همواره از آنچه و آنگونه که میپرستید بیزارم.»
27
«مگر آن که بر فطرت (توحیدی)ام آفرید. پس (هم) او مرا همواره به زودی راهنمایی خواهد کرد.»
28
و آن (فطرت توحیدی) را در پی بازماندگانش کلمهای استوار ]: درست و ثابت[ قرار داد، شاید آنان (به خدا) بازگردند.
29
بلکه اینان و پدرانشان را برخوداریای دادم، تا حقیقت و فرستادهای آشکارگر سویشان آمد.
30
و چون آن حقیقت سویشان آمد، گفتند: «این افسونی است، و ما بیگمان به آن کافرانیم.»
Sonraki 30 ayet →