2
فرو فرستادن تدریجی این کتاب، از جانب خدای عزیز بسیار داناست،
3
(که) گناهبخشِ توبهپذیرِ سختکیفرِ فراخنعمت است. خدایی جز او نیست (و) بازگشت تنها سوی اوست.
4
جز آنهایی که کفر ورزیدند، (کسی) در آیات خدا ستیزه نمیکند. پس جابهجا شدن و رفت و آمدشان در شهرها تو را هرگز نفریبد.
5
پیش از اینان قوم نوح و بعد از آنان حزبها(ی کافر) به تکذیب پرداختند. و هر امّتی آهنگ پیامبر خود را کردند، تا او را درگیرند. و به (وسیلهی) باطل جدال نمودند تا حقیقت را با آن پایمال کنند. پس آنان را فرو گرفتیم. پس آیا کیفر من چگونه بود؟
6
و بدینسان فرمان پروردگارت دربارهی کسانی که کفر ورزیده بودند، به حقیقت پیوست، که ایشان همواره همدمان آتشند.
7
کسانی که عرش (آفریدهی ربانی) را حمل میکنند و نیز آنها را که پیرامون آنند (هر دو گروه) با سپاس پروردگارشان (او را) تسبیح میگویند و به او ایمان میآورند و برای کسانی که گرویدهاند پوشش میخواهند که: «پروردگارمان! تو از جهت علم و رحمت (خود) بر هر چیز احاطه داری، پس برای کسانی که بازگشته و راه تو را دنبال کردهاند پوشش بنه و آنها را از عذاب آتش شعلهور نگهدار.»
8
«پروردگارمان! و آنان را در باغهایی (با درختان) سر درهم جاوید که وعدهشان دادهای، با هر که از پدران و همسران و فرزندان و پیروانشان که شایستهاند، داخل کن، زیرا تو خود عزیز حکیمی.»
9
«و آنان را از بدیها نگهدار، و هر که را در آن روز از بدیها نگهداری، همانا رحمتش کردهای، و آن همان کامیابی بزرگ است.»
10
همانا کسانی که کافر شدند صدا زده میشوند که: «بهراستی غضب شدید خدا از غضب شدید شما نسبت به خودتان سختتر است، چون سوی ایمان فرا خوانده میشوید، پس کفر میورزید.»
11
گفتند: «پروردگارمان! دوبار ما را میراندی و دوبار ما را زنده کردی، پس به گناهانمان اعتراف کردیم. پس آیا راه بیرون شدنی (از آتش) هست؟»
12
این (کیفر از آن جهت است) که چون خدا به راستی به تنهاییاش خوانده شود، کفر میورزید؛ و چون به او شرک آورده شود، ایمان میآورید. پس (امروز) فرمان از آنِ خدای بسی والای بزرگ است.
13
او کسی است که نشانههای خود را به شما مینمایاند و برای شما از آسمان روزیای میفرستد و جز آن کس که همواره سوی خدا رهسپار است (کسی) پند نمیگیرد.
14
پس خدا را برای طاعتش پاکدلانه فراخوانید، هر چند کافران را بس ناخوش افتد!
15
(خدا) بالا برندهی درجات، خدای عرش (فرماندهی)، به هر کس از بندگانش که خواهد روح (وحی) را، به فرمان خویش میفرستد، تا (مردم را) از روز ملاقات (با خدا) هشدار دهد.
16
آن روز که آنان آشکارند (و) چیزی از آنها بر خدا پوشیده نیست. امروز فرمانروایی از آنِ کیست؟ از خدای یکتای قهّار.
17
امروز هر کسی به (موجب) آنچه به دست آورده است کیفر مییابد. امروز هرگز ستمی نیست. همانا خدا زودشمار است.
18
و آنان را از (آن) روز (رستاخیز) بس نزدیک بترسان. چون (که) جانها(شان) نزدیک گلوگاهها(شان) است، در حالی که اندوه خود را فرو میخورند، برای ستمگران نه هیچ یاری است و نه (هیچ) شفاعتگری که شفاعتش پذیرفته شود.
19
(خدا) نگاههای دزدانه و آنچه را که در سینهها(شان) نهان میدارند، میداند.
20
و خدا به حق داوری میکند. و کسانی که فروتر از او را میخوانند (عاجزند و) به چیزی (درست) داوری نمیکنند. همانا خدا، (هم) او بسیار شنوای بس بیناست.
21
آیا و در زمین سیر (تاریخی و جغرافیایی) نکردند تا ببینند فرجام کسانی که پیش از آنها بودند چگونه بوده است؟ آنان از ایشان نیرومندتر (بوده) و آثاری (پایدارتر) در روی زمین از خود باقی گذاشتند. با این همه، خدا آنان را به کیفر گناهانشان گرفتار کرد و در برابر خدا هیچ نگهبانی نداشتند.
22
این (کفر) از آن روی بود، که پیامبرانشان همواره دلایل آشکار برایشان میآوردهاند ولی (آنها) انکار (و انگار) میکردند. پس خدا (گریبان) آنان را بر گرفت. همانا او نیرومند سختْپیگرد است.
23
و بهراستی موسی را با آیات خود و سلطهای آشکارگر فرستادیم،
24
سوی فرعون و هامان و قارون. پس گفتند: «افسونگری (شیّاد و) بس دروغگوست.»
25
پس چون حقیقت را از جانب ما برای آنان آورد، گفتند: «پسران کسانی را که با او ایمان آوردهاند بکشید و زنانشان را زنده بگذارید و حیا را از آنان سلب کنید.» و (اما) نیرنگ کافران جز در (ژرفای) گمراهی نیست.
26
و فرعون گفت: «مرا واگذارید تا موسی را بکشم و (در این حال) پروردگارش را باید بخوانَد. من بهراستی میترسم آیین شما را تغییر دهد یا در (این) سرزمین فساد را آشکار کند.»
27
و موسی گفت: «همانا من از هر متکبّری که به روز حساب ایمان نمیآورد به پروردگار خود و پروردگار شما پناه بردهام.»
28
و مردی مؤمن از خاندان فرعون - در حالی که ایمان خود را (از آنان) نهان میداشت- گفت: «آیا مردی را میکشید (تنها به این جرم) که میگوید پروردگار من خداست؟ و بهراستی برایتان از جانب پروردگارتان دلایل آشکاری آورده و اگر دروغگو باشد دروغش به زیان خود اوست و اگر راستگو باشد (دست کم) برخی از آنچه به شما وعده میدهد به شما خواهد رسید. همانا خدا کسی را که زیادهرو بس دروغزن است هدایت نمیکند.»
29
«ای قوم من! امروز فرمانروایی از شماست، حال آنکه در (این) سرزمین چیرهاید. پس چه کسی ما را از بلای خدا - اگر ما را در رسد- حمایت خواهد کرد؟» فرعون گفت: «جز آنچه میبینم، به شما نمینمایانم و شما را جز به راه راستین رهنمایی نمیکنم.»
30
و کسی که ایمان آورده بود گفت: «ای قوم من! همانا من از (روزی) مانند روز احزابِ (منکر خدا) بر شما میترسم.»
Sonraki 30 ayet →