1
همهی سپاسها ویژهی خدایی است که آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است تنها از اوست و در آخرت (نیز) هرگونه سپاس برای اوست و (هم) اوست بسی دانای حکیم.
2
آنچه در زمین فرو میرود و آنچه از آن بر میآید و آنچه از آسمان فرود میآید و آنچه در آن بالا میرود (همه را) میداند و اوست رحمتگر بر ویژگان (و)، بسی پوشنده(ی نقصان).
3
و کسانی که کافر شدند، گفتند: «ساعت (قیامت) برایمان نخواهد آمد.» بگو: «چرا، سوگند به پروردگارم که همواره برایتان بیگمان خواهد آمد. (همان) دانای نهان(ها) که وزن ذرهای، نه در آسمانها و نه در زمین، از وی پوشیده نیست و نه کوچکتر از آن و نه بزرگتر از آن است مگر اینکه در کتابی روشنگر است.»
4
تا کسانی را که ایمان آورده و کارهای شایسته(ی ایمانشان) کردهاند پاداش دهد؛ آنانند که پوشش و روزیِ گرامی و فراخ برایشان خواهد بود.
5
و کسانی که در (ابطال) آیات ما در (خیال) درمانده کردن(مان) کوشیدند، برایشان عذابی از اضطرابی بس دردناک است.
6
و کسانیکه بهرهی دانش (و بینش) یافتهاند، میبینند آنچه از جانب پروردگارت سویت نازل شده، تمامی حق است، و به راه آن عزیز ستوده (در کل جهات) راهبری میکند.
7
و کسانی که کفر ورزیدند، گفتند: «آیا بر (سر و سامان) مردی راهنماییتان کنیم که شما را خبر مهمّی میدهد: هنگامی که کاملاً متلاشی شدید، همواره در آفرینشی نوین خواهید بود؟»
8
«آیا (این مرد) بر خدا دروغ بسته یا جنونی در اوست؟» (نه!) بلکه آنان که به آخرت ایمان ندارند در ژرفای عذاب و گمراهیِ دور و درازند.
9
پس آیا به آنچه از آسمان و زمین رو در رویشان و پشت (سر)شان است ننگریستهاند؟ اگر بخواهیم آنان را در زمین فرو میبریم، یا پارهسنگهایی از آسمان بر سرشان میافکنیم. همواره در این (تهدید) برای هر بندهی پیاپی بازگشتکننده (سوی خدا) نشانهای است.
10
و همانا به داوود از جانب خویش همواره فضیلتی دادیم (و گفتیم:) «ای کوهها! با او سوی خدا بازگشتی پیاپی کنید.» و پرندگان را (گفتیم که با او هماهنگی نمایید). و آهن را برای او نرم گردانیدیم،
11
(و گفتیم) که: «زرههایی فراخ بساز و حلقهها را درست اندازهگیری کن. و کار شایستهای کنید، زیرا من به آنچه انجام میدهید بسی بینایم.»
12
و باد را برای سلیمان (راهوار کردیم). رفتن آن بامدادان، یک ماه و آمدنش عصرگاهان، یک ماه (راه) بود. و معدن مس را برای او روان گردانیدیم و برخی از جنّیان به فرمان پروردگارشان پیش او کار میکردند، در حالیکه هر کس از آنان از دستورمان سر برتابد، از عذاب شعلهور سوزان به او میچشانیم.
13
(آن جنّیان) برای او آنچه میخواست -از محرابها و مجسّمهها و ظروف بزرگ مانند حوضچهها و دیگهای فرورفته در زمین- میساختند. ای خاندان داوود! شکری بزرگ انجام دهید. و اندکی از بندگانم بسیار سپاسگزارند.
14
پس چون مرگ را بر او مقرّر داشتیم، جز جنبندهای خاکی [:موریانه]، حال آنکه عصای او را میخورد، جنّیان را از مرگ او آگاه نگردانید. پس چون سلیمان فرو افتاد برای جنّیان روشن گردید که اگر غیب میدانستند، در عذاب خفّتبار (باقی) نمیماندند.
15
همواره برای (مردمان) سبا در محلّ سکونتشان بس نشانهای (رحمتبار) بود: دو باغ از راست و چپ. (به آنان گفتیم:) «از روزی پروردگارتان بخورید و برای او شکر کنید. (این) شهری است پاکیزه و (آن) خدایی است بس پوشاننده.»
16
پس روی گردانیدند، در نتیجه بر آنان سیل (سدّ) عَرِم را روانه کردیم و دو باغ آنها را به دو باغ که میوههای تلخ و شورهگز و چیزکی از اندکی سدر داشت تبدیل کردیم.
17
این (عقوبت) را به (سزای) آنچه کفر و کفران کردند به آنان جزا دادیم. و آیا جز کافرِ بس ناسپاس را مجازات میکنیم؟
18
و میان آنان و میان آبادیهای(شان) که در آنها برکت نهاده بودیم، آبادیهایی آشکارِ متصل به هم قرار دادیم و در میان آنها پیمایش را، بهاندازه، مقرّر داشتیم. (و گفتیم:) «در این راهها، شبها و روزها در امان بگردید.»
19
پس (از آن) گفتند: «پروردگارمان! میان (جایگاههای) سفرهایمان فاصله بینداز.» و بر خویشتن ستم کردند. پس آنها را (برای آیندگان، نمونهی) حکایتهایی تازه گردانیدیم و به کلی تار و مارشان کردیم. بیچون در این (ماجرا) برای هر شکیبایی بس سپاسگزار نشانههایی است.
20
و بیگمان شیطان گمان خود را در مورد آنان بیامان راست آورد . پس جز گروهی از مؤمنان، (دیگران) از او پیروی کردند.
21
و شیطان را بر آنان هیچگونه تسلّطی نبود، جز آنکه کسی را که به آخرت ایمان دارد، از کسی که دربارهی آن در تردید است نشانه گذاریم. و پروردگار تو بر هر چیزی بسی نگاهبان است.
22
بگو: «کسانی را که جز خدا (معبود خود) پنداشتهاید بخوانید؛ هموزن ذرّهای را نه در آسمانها و نه در زمین مالک نیستند و در آن دو هیچ شرکتی (هم با خدا) ندارند و برای آنان هیچ پشتیبانی (هم) نیست.»
23
و شفاعتگری در پیشگاه او سودشان نمیدهد، مگر برای کسی که خدا برایش اجازه داد. تا هنگامیکه هراسی سخت بر دلهایشان گرفته شد، گفتند: «پروردگارتان چه فرمود؟» گفتند: «حقیقت را؛ و اوست بلندمرتبهی بزرگ.»
24
بگو: «کیست (که) شما را از آسمانها و زمین روزی میدهد؟» بگو: «خداست؛ و در حقیقت یا ما یا شما بر راهی راست یا گمراهیای آشکارگریم.»
25
بگو: « (شما) از آنچه ما جرم کردهایم بازخواست نمیشوید و (ما نیز) از آنچه شما انجام میدهید بازخواست نمیشویم.»
26
بگو: «پروردگارمان میان ما و شما جمع خواهد کرد؛ سپس میان ما به بحقّ جدایی میافکند و اوست بس کارگشای بسیار دانا.»
27
بگو: «کسانی را که (به گمانتان به عنوان) شریکانی به او ملحق گردانیدهاید، به من نشان دهید.» چنان نیست؛ بلکه اوست خدای عزیز حکیم.
28
و ما تو را جز (به عنوان) بشارتگر و هشداردهندهای برای نگهبانی کامل مردمان (از گزند این و آن) نفرستادیم؛ لیکن بیشتر مردمان نمیدانند.
29
و میگویند: «اگر (از) راستان بودهاید، این وعده [:هنگامه] چه هنگامی است؟»
30
بگو: « وعدهگاه برای شما روزی است که نه ساعتی [:لحظهای] از آن درنگ توانید خواست و نه پیشی توانید جُست.»
Sonraki 24 ayet →