1
مبارک (و خجسته) است خدایی که بر (قلب نورانی) بندهی ویژهی خود، فرقان [:کتاب جدا سازندهی حق از باطل] را فرو فرستاد، تا برای جهانیان هشداردهندهای باشد.
2
کسی که فرمانروایی آسمانها و زمین تنها از اوست، و فرزندی برنگرفته و برای او شریکی در ملک [:فرماندهی ربانی] نبوده. و هر چیزی را آفرید، پس آن را اندازهگیری فرمود.
3
و جز او خدایانی برای خود برگرفتند، که (آنان) چیزی نمیآفرینند و خودشان آفریده میشوند و برای خود نه زیانی را در اختیار دارند و نه سودی را و نه مرگی را در اختیار دارند و نه حیاتی را و نه پراکنده شدنی (از گورهاشان) را (در رستاخیز).
4
و کسانی که کافر شدند، گفتند: «این (کتاب) جز دروغی که آن را بربافته (چیزی) نیست، حال آنکه گروهی دیگر او را بر(جعل) آن یاری کردند.» پس همواره (با چنین نسبتی) ظلم و گزافی (فراوان) آوردند.
5
و گفتند: «(این) افسانههای پیشینیانشان است. آنها را (از ایشان) با تکلف نسخهبرداری کرده، پس این (نوشتار)ها صبح و شام بر او خوانده میشوند.»
6
بگو: «کسی آن را فرو فرستاده که راز نهان را در آسمانها و زمین میداند. او بیگمان بس پوشندهای رحمتگر بر ویژگان بوده است.»
7
و گفتند: «این فرستادهی الهی را چه (شده) است (که) غذا میخورد و در بازارها راه میرود؟ چرا فرشتهای سویش فرود نیامده، تا همراهش هشداردهندهای باشد؟»
8
«یا گنجی سویش افکنده شود، یا باغی سردرهم داشته باشد (که) از (میوههای) آن بخورد؟» و ستمکاران گفتند: «جز مردی سحر شده را پیروی نمیکنید!»
9
بنگر چگونه برای تو مَثَلها(ی باطلی) زدند، پس گمراه شدند؛ در نتیجه نمیتوانند راهی (راست) بیابند.
10
مبارک (و خجسته) است کسی که اگر بخواهد بهتر از این را برایت مینهد. باغهایی که نهرها از زیر (درختان)شان روان است و برایت کاخهایی قرار میدهد.
11
(نه!) بلکه آنها با ساعت [:قیامت] (همان را) تکذیب کردند و برای هر کس که با ساعت (همان را) تکذیب کند آتشی شعلهور و بسی سوزان آماده کردهایم.
12
چون (این آتش) آنان را از فاصلهای دور ببیند، خشم و خروشی شدید برایش میشنوند.
13
و هنگامیکه آنان در جایگاهی تنگ از آن فرو افتند، در حالی که بس نزدیک (به زنجیر) کشیده شدهاند، آنجاست که فریادی مرگبار بر آرند.
14
امروز یک بار فریاد مرگبار برنکشید؛ بلکه فریادهای فسادانگیزِ مرگبار زیادی برآرید.
15
بگو: «آیا این (عقوبت) بهتر است، یا بهشت جاویدان، که پرهیزگاران (به آن) وعده داده شدهاند؛ (همان که) پاداشی و سرانجامی برایشان بوده است؟»
16
در آنجا برای آنان است (هر) آنچه میخواهند، حال آنکه در آن جاودانهاند. مسئولیت این وعده بر پروردگارت بوده است.
17
و روزی که آنان را - با آنچه پس از خدا میپرستند - گرد هم آورد، پس فرماید: «آیا شما این بندگان مرا به بیراهه کشاندید، یا خودشان گمراه شدند؟»
18
گفتند: «تو منزّهی. برای ما هرگز شایسته نبوده که پس از تو هیچ اولیاء و سرپرستانی برای خود برگیریم. ولی تو آنان و پدرانشان را از نعمتهایی برخوردار کردی، تا (آنجا که) یادت را فراموش کردند و گروهی در ژرفای کساد (و فساد) بودهاند.»
19
پس همانا (معبودانتان ) آنچه میگفتید، بیگمان شما را تکذیب کردند؛ در نتیجه نه میتوانید (عذاب را از خود) دفع کنید و نه (از آنها) یاری گیرید. و هر که از شما ستم کند او را عذابی بزرگ میچشانیم.
20
و پیش از تو هیچ یک از پیامبران را نفرستادیم جز اینکه آنان (نیز) همواره غذا میخوردند و در بازارها راه میرفتند و برخی از شما را برای برخی دیگر وسیلهی آزمایشی آتشین نهادیم. آیا شکیبایی میکنید؟ حال آنکه پروردگارت همواره بسیار بینا بوده است.
21
و کسانی که به لقای (معرفتی، وحیانی و پاداش) ما امید ندارند، گفتند: «چرا فرشتگان بر ما نازل نشدند، یا (چرا) پروردگارمان را نمیبینیم؟» بیگمان همواره در خودهاشان کبر و برتری جستند، و سرکشی بزرگی کردند.
22
روزی که فرشتگان را ببینند، در آن هنگام (و هنگامه) برای مجرمان هرگز بشارتی نیست، و (فرشتگان به آنان) گویند: «(از پروردگار و نعمتهایش) دورادور باشید.»
23
و به هر گونه کاری که کردهاند قدم (و اِقدام قدرتمندانه) نهادیم. پس آن را (چون) گردی پراکنده ساختیم.
24
آن هنگام قرارگاه بهشتیان بهتر و استراحتگاهشان در نیمروز نیکوتر است.
25
و روزی که آسمان با (آن) ابر پوشنده(ی عذاب) از هم میشکافد و فرشتگان، شگفتانگیز، پیاپی یکدیگر فرود آورده شدند؛
26
در آن هنگام، حق فرماندهی کل ویژهی (خدای) رحمتگر بر آفریدگان است. و این (خود) روزی بوده که بر کافران بسی دشوار بوده است.
27
و روزی که ستمکار بر دستهایش (با دندانش) همیگزد (و) گوید: «ای کاش با پیامبر راهی (سوی خدا) بر میگرفتم.»
28
«ای وای بر من! کاش فلانی را دوست تنگاتنگ (خود)بر نگرفته بودم.»
29
«هم او (بود که) همواره مرا از یادواره(ی حق) بس گمراه کرد، پس از آنکه برایم آمده بود.» و شیطان همواره خوار و بیمقدارکنندهی انسان بوده است.
30
و پیامبر گفت: «پروردگارم! قوم من بیگمان این قرآن را بس دور و مهجور گرفتند.»
Sonraki 30 ayet →