1
مؤمنان بیگمان (خودشان و دیگران را) رستگار کردند.
2
کسانی که ایشان در نمازشان دلباختگانند.
3
و کسانی که ایشان از (کارهای) بیهوده رویگردانانند.
4
و کسانی که ایشان برای زکات، فاعلان (و کارگزاران)اند.
5
و کسانی که ایشان برای عورتهاشان نگهبانانند.
6
مگر بر همسرانشان یا دستاوردشان (مانند کنیزان که) بیگمان بر آنان نکوهشی نیست.
7
پس هر کس فراتر از این جوید، آنان، (هم) آنان متجاوزانند.
8
و کسانی که برای امانتها و پیمانهاشان رعایتکنندگانند.
9
و کسانی که بر نمازهایشان نگهبانانند.
10
ایشان خودشان وارثانند.
11
کسانی که بهشت را به ارث میبرند، و در آنجا ایشان جاودانانند
12
و بیگمان انسان را بهراستی از عصارهای، از گلی آفریدیم.
13
سپس او را (به صورت) نطفهای در جایگاهی استوار قرار دادیم.
14
سپس نطفه را (به صورت) علقهای [:آویزکی] در آوردیم. پس علقه را (به صورت) گوشتکی لهیده آفریدیم و آنگاه (هم) آن گوشتک لهیده را استخوانهایی آفریدیم. پس (از آن)، استخوانها را با گوشتی پوشاندیم (و) سپس جنین را آفریدهای دگر [:روح] ایجاد نمودیم. پس خدا بسی مبارک (و) بهترین آفرینندگان است.
15
سپس شما بهراستی پس از این (مراحل) بیچون مردگانید.
16
سپس بیگمان شما در روز رستاخیز(تان) برانگیخته خواهید شد.
17
و بهراستی بیچون ما بر سر (و سامان)تان هفت راه (راهوار) بیافریدیم. و از آفرینش و آفریدگان غافل نبودهایم.
18
و از آسمان آبی به اندازهای (معین) فرود آوردیم. پس آن را در زمین جای دادیم. و ما همچنان بر بازگردانیدن آن بیگمان تواناییم.
19
پس برای شما با آن، باغهایی از درختان خرما و انگور به وجود آوردیم، (که) در آنها برایتان میوههای فراوان است و از آنها میخورید.
20
و درختی را از طور سینا آفریدیم، که برای خورندگان، روغن و خوراکی و رنگ و جلا(ی معدهها) است.
21
و بهراستی برای شما در حیوانات نعمتوار همواره عبرتی است؛ از آنچه که در شکمهای آنهاست به شما مینوشانیم، و برایتان در آنها سودهای فراوان است و از آنها میخورید.
22
و بر آنها و بر کشتیها (سوار و) بار میشوید.
23
و بهراستی نوح را سوی قومش همی فرستادیم. پس (به آنان) گفت: «ای قوم من! خدا را بپرستید، برایتان جز او خدایی نیست. پس مگر پروا نمیدارید؟»
24
پس اشراف از (میان) قومش - که کافر شدند- گفتند: «این جز بشری همچون شما نیست، میخواهد بر شما برتری جوید و اگر خدا میخواست بیگمان فرشتگانی (برایتان) میفرستاد. ما در میان پدران نخستینمان چنان (چیزی) نشنیدیم.»
25
«او جز مردی نیست که در وی جنونی است، پس تا چندی دربارهاش بهدرستی انتظار کشید.»
26
(نوح) گفت: «پروردگارم! به (سزای) آنچه مرا تکذیب کردند، یاریم ده.»
27
پس به او وحی کردیم که: «برابر چشمهایمان و وحیمان کشتی (نجات) را بساز و چون فرمان ما در رسید و تنور به فوران آمد، پس در آن از هر نوع حیوان (خشکی) دو تا (، یکی نر و دیگری ماده،) با خانوادهات روان کن - بجز کسی از آنان که کلمه(ی عذاب) بر او پیشی گرفته است - و دربارهی کسانی که ظلم کردهاند با من هرگز سخن مگوی، (زیرا) آنان بیگمان غرقشوندگانند.»
28
«پس هنگامی که تو با همراهانت بر کشتی آرمیدی، بگو ستایش خدایی را (سزا)ست که ما را از (چنگ) گروه ظالمان رهانید.»
29
و بگو: «پروردگارم! مرا در فرودگاهی پر برکت فرود آر، حال آنکه تو نیکترین فرودآورندگانی.»
30
بهراستی در این (ماجرا) بیچون نشانههایی است. ما بهراستی همواره آزماینده بودهایم.
Sonraki 30 ayet →