1
هان ای مردمان! پروردگارتان را پاس دارید، بیگمان زلزلهی (مرگبار) ساعت [:قیامت] چیزی بس بزرگ است.
2
روزی که آن را ببینید، هر شیردهندهای آن را که شیر میدهد (از شدت هراس) به فراموشی میسپارد و هر زن بارداری بار خود را فرو مینهد و مردم را مست میبینی، حال آنکه مست نیستند. ولی عذاب خدا شدید است.
3
و برخی از مردمان کسانی(اند که) دربارهی خدا بدون هیچ (بینش و) دانشی مجادله (و ستیز) میکنند و از هر شیطان سرکشی پیروی مینمایند.
4
بر زیانش نبشته شده است که همانا هر کس او را به سرپرستی برگیرد، پس همواره او را گمراه میکند و سوی عذاب (آن) آتش زبانهدار رهنمونش میسازد.
5
هان ای مردمان! اگر دربارهی برانگیخته شدن (پس از مرگتان) در (ژرفای) شکی مستند بودهاید، پس همانا (بدانید که) ما شما را از خاک آفریدیم، سپس از نطفه، سپس از علقه [:خونی آویزک]، سپس از مضغه [:گوشتکی له شده] به بار آمده و به بار نیامده تا (حقایقی ربّانی را) برای شما روشن گردانیم. و آنچه را میخواهیم تا مدتی معین در رحمها پایدار میداریم، سپس شما را به حالت کودکی برون میآوریم، سپس (حیات شما را ادامه میدهیم) تا به حد رشدهاتان برسید و برخی از شما (پیش از پیری) مرگش در رسد، و برخی از شما (هم) به پستترین زمان عمر(ش) برگردانده شود، به گونهای که پس از دانستنی (اندک) آن را (هم) نداند. و زمین را پژمرده میبینی، پس هنگامی که آب (باران) بر آن فرود آوریم به جنبش درآید و نمو کند و از هر نوع (رستنیهای) همسان (و) نیکوی فرحبخشی برویاند.
6
این برای آن است که بهراستی خدا، (هم)او تمامی حق است و اینکه مردگان را - بهدرستی- زنده میکند و بر هر چیزی بسی تواناست.
7
و اینکه ساعت (مرگ و زندگی همگانی) همواره آمدنی است (و) هرگز شکی مستند (هم) در آن نیست و همانا خدا کسانی را که در گورهایند برمیانگیزد.
8
و از (میان) مردمان کسی است که دربارهی خدا - بدون هیچ دانایی و نه رهنمودی و نه کتاب روشنگری - به مجادله و ستیز میپردازد،
9
حال آنکه (از سرِ نخوت) پهلو در هم پیچنده [:کمر بسته] است تا (مردم را) از راه خدا گمراه کند. و در این دنیا برای او رسوایی و خواری است و در روز رستاخیز عذاب آتش بس سوزان را به او میچشانیم.
10
این (کیفر بزرگ) به سزای (همان) چیزهایی است که دستهایت [:نیروهایت] پیش فرستاده است. و اینکه خدا همواره به بندگان خود زیاد بیدادگر نیست.
11
و از میان مردم کسی است که خدا را فقط بر (مبنای) جانبی (و هوسی مصلحتی) میپرستد. پس اگر خیری به او رسد بدان اطمینان یابد و چون بلایی آتشین بدو رسد روی برتابد. (او) دنیا و آخرت را زیان کرده (و) این همان زیان آشکارگر است.
12
از غیر خدا همی خواند و میخواهد چیزی را که نه زیانش رساند و نه سودش دهد. این است همان گمراهی دور و دراز.
13
همواره کسی را میخواند و میخواهد که بیگمان زیانش از سودش نزدیکتر است. وه! بهراستی چه بد سروری و چه بد دمسازی است!
14
بیگمان، خدا کسانی را که ایمان آورده و کارهای شایسته (یایمان) کردهاند، در باغهایی سردرهم درمیآورد که از زیر (درختان)شان (:نهرها و رودبارها) روان است. خدا همواره هر چه اراده کند انجام میدهد.
15
هر که میپنداشته است (که) خدا او را در دنیا و آخرت هرگز یاری نخواهد کرد، پس وسیلهای سوی آسمان در کشد (و خود را حلقآویز کند)؛ سپس (آن را) بیچون بِبُرَد؛ آنگاه همی بنگرد (که) آیا نیرنگش چیزی را که مایهی خشم اوست حتماً از میان خواهد برد؟
16
و اینگونه قرآن را - حال آنکه آیاتی روشن است - فرو فرستادیم و خدا بهراستی هر که را اراده کند راه مینماید.
17
بهراستی کسانی که ایمان آوردند و کسانی که یهودی شدند و التقاطیان و نصرانیان و زرتشتیان و کسانی که شرک ورزیدند ، بیگمان خدا روز قیامت میانشان را جدا خواهد کرد، زیرا خدا همواره بر هر چیزی بس گواه است.
18
آیا ندیدی که خدا هر کس در آسمانها و هر کس که در زمین است- و خورشید و ماه و ستارگان و کوهها و درختان و جنبندگان- بهراستی برایش (همگی) سجده میکنند و (نیز) بسیاری از مردمان و (حتّی) بسیاری از آنان هم که عذاب بر آنان محقق شده است (برای او سجده میکنند)؟ و هر که را خدا خوار کند، برایش هیچ گرامیدارندهای نیست. همواره خدا هر چه بخواهد انجام میدهد.
19
این دو (گروه با یکدیگر) دشمنانند (که) دربارهی پروردگارشان با هم بسی دشمنی (و ستیزه) کردند. پس کسانی که کفر ورزیدند، جامههایی بسیار از آتش برایشان بریده شده است (و) از بالای سرهاشان مایع جوشان ریخته میشود.
20
در شکمهای آنهاست با پوستها [:بدنها]شان بدان گداخته و ذوب میگردد.
21
و برای (وارد کردن ضربت بر سر) آنان گرزهایی از آهن است.
22
هر بار خواستند از (شدت) اندوهی، از آن بیرون روند در آن بازگردانیده میشوند و (به آنان گویند: «هان!) بچشید عذاب آتش بس سوزان را.»
23
بیگمان خدا کسانی را که ایمان آورده و کارهای شایسته (یایمان) کردند در باغهایی سردرهم - که از زیر (درختان)شان نهرها روان است - در میآورد: در آنجا با دستبندهایی از طلا و مروارید آراسته میشوند و لباسهاشان در آنجا حریر [:پرنیان] است.
24
و راهنمایی شدند فراسوی گفتار پاکیزه، و راهنمایی شدند فراسوی راه (خدای) بس مورد سپاس.
25
بیگمان، کسانی که کافر شدند و از راه خدا و مسجدالحرام - که آن را برای مردمان اعم از اقامتگزیدگان و مسافران، یکسان قرار دادهایم - جلوگیری میکنند و هر که بخواهد در آنجا به (انحرافی) پوشاننده(ی حق) و ظالمانه درآید، او را از عذابی دردناک میچشانیم.
26
و چون برای ابراهیم جای آن خانه [:کعبه] را آماده کردیم (بدو گفتیم:) «چیزی را با من شریک مگردان و خانهام را- برای طوافکنندگان و قیامکنندگان و رکوعکنندگانِ سجدهکننده - پاکیزه گردان.»
27
«و در میان مردمان برای (ادای) حج اعلان کن (که) پیادگان سویت آیند و (نیز) سواران بر شترانی لاغر - از هر راهی دور - سویت [:فرا سوی کعبه] روان شوند.»
28
«تا شاهدانِ (دیدار و برخورداری) منافعی برای خویش باشند و نام خدا را -در روزهای معلومی بر دامهای زبانبستهای که روزی آنان کرده است- ببرند؛ پس از آنها بخورید و بدحالِ کمرشکسته(ی فقیر) را (از آن) بخورانید.»
29
سپس باید آلودگی خود را بزدایند و به نذرهای خود وفا کنند و بر گِرد آن خانهی کهن آزاد [:کعبه] بسیار طواف کنند.
30
این (کاری با کرامت) است. و هر کس احترامات (ربانی) خدا را بزرگ بدارد، پس (همان) برایش نزد پروردگارش پسندیده و بهتر است. و برای شما نعمتهای حیوانی [:حیوانات رام] حلال شده است، مگر آنچه (در قرآن) بر شما خوانده میشود. پس از پلیدی - همچون بتان - همواره دوری گزینید و از گفتار باطل (هم) اجتناب ورزید.
Sonraki 30 ayet →