1
برای مردمان، (زمانِ) حسابشان نزدیک شد، حال آنکه آنان در (ژرفای) غفلتی رویگردانند.
2
هیچگونه یادوارهی تازهای از پروردگارشان برایشان نمیآید، مگر اینکه آن را بهخوبی شنیدند، در حالیکه ایشان بازی میکنند.
3
حال آنکه دلهایشان (از یاد خدا) رویگردان است. و آنان که ستم کردند پنهانی به نجوا برخاستند: «آیا این (مرد) جز بشری مانند شماست؟ آیا پس سوی سحر میروید در حالیکه شما میبینید؟»
4
(پیامبر) گفت: «پروردگارم (همهگونه) گفتار را در آسمان و زمین میداند و اوست بس شنوای بسیار دانا.»
5
بلکه گفتند: « (اینها) پارههایی پراکنده از خیالاتی (شوریده) است، بلکه آن را بربافته، بلکه او شاعری است. پس همانگونه که پیشینیان [:پیامبران پیشین] (با نشانهای ربّانی) فرستاده شدند، باید برای ما (همانند آنها) نشانهای بیاورد.»
6
پیش از آنان هیچ مجتمعی - که آن را نابود کردیم - (به آیات ما) ایمان نیاوردند. پس آیا اینان (به نشانهای ربّانی) ایمان میآورند؟
7
و پیش از تو جز مردانی را که به آنان وحی کنیم گسیل نداشتیم و اگر نمیدانستهاید (و نتوانید هم بدانید) پس از یادآوران (کتابهای آسمانی) بپرسید.
8
و ایشان را جسدهایی که غذا نخورند قرار ندادیم و (در زندگی دنیا هم) جاودان نبودهاند.
9
سپس وعده(ی خود) را به آنان راست آوردیم، پس آنها و هر که را خواستیم نجات دادیم و افراطکاران را به هلاکت رساندیم.
10
همانا به راستی کتابی سویتان نازل کردیم که یادِ شما در آن است. آیا پس (از این هم) نمیاندیشید؟
11
و چه بسیار مجتمعاتی را که ستمکار بودند در هم شکستیم و پس از آنها گروهی دیگر پدید آوردیم.
12
پس چون برخورد شدیدمان را احساس کردند ناگهان از آن میگریزند.
13
(هان! از آن برخورد) مگریزید و سوی آنچه در آن متنعم شدید و (سوی) مسکنهایتان بازگردید، شاید شما مورد پرسش قرار گیرید.
14
گفتند: «ای وای بر ما! ما بیگمان ستمگر بودهایم.»
15
پس خواستشان پیوسته همان بود، تا آنان را دروشدگانی (بیجان و) خاموشان گردانیدیم.
16
و ما آسمان و زمین و آنچه را میان آن دو است بازیکنان نیافریدیم.
17
اگر بخواهیم بازیچهای برگیریم، بهراستی آن را از پیش خود اختیار میکنیم؛ اگر کننده(ی این کار) بودهایم.
18
بلکه با (نیروی) حق بر باطل میافکنیم، پس بینیاش را به خاک میکشاند، پس ناگهان (هم) آن نابود است. و وای بر شما از آنچه توصیف میکنید.
19
و هر که در آسمانها و زمین است تنها برای اوست و کسانی که نزد اویند [:به او نزدیکند] از پرستش وی تکبر نمیورزند و (هرگز) از آن حسرت بار (خسته و رنجور) نمیگردند.
20
شباروز، بیآنکه سستی ورزند (تنها او را) تنزیه میکنند.
21
یا برای خود خدایانی از زمین اختیار کردهاند (که) همانان (مردگان را) زنده میکنند؟
22
اگر در آن دو [:زمین و آسمان] جز خدا، خدایانی (دیگر) بودند ، ناگزیر (این خدایان و زمین و آسمان) تباه میشدند. پس منزّه است خدا، پروردگار عرشِ (فرماندهی) از آنچه توصیف میکنند.
23
(خدا) از آنچه میکند بازخواست نمیشود و (حال آنکه) آنان بازخواست میشوند.
24
یا غیر از او خدایانی برای خود برگرفتهاند؟ بگو: «برهانتان را بیاورید.» این است یادوارهی هر که با من است و یادوارهی هر که پیش از من بودهاست. (نه!) بلکه بیشترشان حق را نمیدانند، پس از آن رویگردانند.
25
و ما پیش از تو هیچ رسولی نفرستادیم، جز (آنکه) سویش وحی میکنیم: «بهراستی هیچ معبودی جز من نیست، پس تنها مرا بپرستید.»
26
و گفتند: « (خدای) رحمان فرزندی برگرفته.» او منزّه است، بلکه (آنان) بندگانی گرامی شدهاند.
27
در سخن بر او پیشی نمیگیرند، حال آنکه تنها به دستور او کار میکنند .
28
آنچه پیش رویشان و آنچه پشت (سر)شان است میداند، و جز برای کسی که (او) رضایت دهد شفاعت نمیکنند، حال آنکه از بیم او با تعظیم (وی) هراسانند.
29
و هرکس از آنان بگوید: «بیگمان من خدایی غیر از او هستم» پس آن گمراه دور را در دوزخ، کیفر میکنیم. (آری،) سزای ستمکاران را این گونه میدهیم.
30
آیا و کسانی که کافر شدند ندانستند که آسمانها و زمین هر دو به هم پیوسته بودهاند، پس ما آن دو را از هم جدا ساختیم، و هر چیز زندهای را از آب نهادیم؟ آیا پس (از این هم) ایمان نمیآورند؟
Sonraki 30 ayet →