2
ما قرآن را بر تو نازل نکردیم تا به رنج افتی،
3
جز اینکه برای هر که (از خدا) میهراسد یادوارهای (بزرگ) باشد.
4
در حالی که فرود آمدهای است به تدریج از جانب کسی که زمین و آسمانهای بلند را آفریده است.
5
(خدای) رحمتگر بر آفریدگان بر عرش (ربوبیت ) چیره شده است.
6
آنچه در آسمانها و آنچه در زمین و آنچه میان آن دو و آنچه زیر خاک است از اوست.
7
و اگر سخن آشکار گویی پس او نهان و نهانتر را میداند.
8
خدایی که جز او معبودی نیست (و) نیکوترین نامها (ونشانهها) ویژهی اوست.
9
و آیا گزارش (وحیانی) موسی تو را رسید؟
10
چون آتشی دید، پس به خانوادهی خود گفت: «درنگ کنید، همانا من با آتشی مأنوس شدم. امید که شعلهای از آن برایتان بیاورم یا در پرتو آتش راهی بیابم.»
11
پس چون بدان رسید ندا داده شد: «موسی!»
12
«بیگمان منم، من، پروردگارت، پس دو پایپوشت را برکن، که در حقیقت تو پیچیده در پوشش وادی مقدسی.»
13
«و من تو را (برای خودم) برگزیدم. پس برای آنچه (به تو) وحی میشود گوش فرادار.»
14
«(این) منم، من، (همان) خدایی که جز من خدایی نیست. پس مرا بپرست و برای یادم نماز را بر پا بدار.»
15
«بهراستی ساعت [:قیامت] آمدنی است. نزدیک است آن را (بر خود هم) پوشیده دارم، تا هر کسی به (موجب) آنچه میکوشد جزا یابد.»
16
«پس هرگز نکند کسی که به آن ایمان ندارد و از هوس خویش پیروی کرده است، تو را از (ایمان به) آن باز دارد، پس سقوط کنی.»
17
«و ای موسی! این چیست در دست راستت؟»
18
گفت: «این عصای من است. بر آن تکیه میدهم و با آن بر گوسفندانم (برگ) میتکانم، و در آن برای من نیازهای مهم دیگری (نیز) هست.»
19
فرمود: «موسی! (هم) آن را بیفکن.»
20
پس آن را افکند. پس ناگهان، (هم)آن ماری شد که به سرعت میخزد.
21
فرمود: «آن را برگیر و مترس، به زودی آن را به حال واقعی نخستین(اش) باز میگردانیم.»
22
«و دست خود را به پهلویت ببر تا سپیدی بیگزند بر آید. حال آنکه (این) نشانهای دیگر (بر رسالت تو) است،»
23
«برای اینکه به تو از بزرگترین نشانههای (چشمگیر)مان بنماییم.»
24
«سوی فرعون برو که همواره او به سرکشی برخاسته است.»
25
گفت: «پروردگارم! سینهام را گشاده گردان،»
26
«و کارم را برایم آسان گردان،»
27
«و از زبانم گرهی بگشای»
28
«تا سخنم را با بررسی بفهمند،»
29
«و برایم دستیاری از کسانم قرار ده:»
Sonraki 30 ayet →