2
این همان کتاب است (که) در (حقانیت) آن هیچ شکّ مستندی نیست، (و) رهنمودی است برای تقواپیشگان.
3
کسانی که به غیب (وحیانی) ایمان میآورند و نماز را بر پا میدارند و از آنچه روزیشان دادهایم انفاق میکنند.
4
و کسانی که به آنچه سوی تو فرود آمده، و آنچه پیش از تو فرود آمده، ایمان میآورند. و (هم) آنان(اند که) به آخرت یقین میآورند.
5
ایشان بر هدایتی از (سوی) پروردگارشان (استوار)ند، و ایشان، (هم)اینان رستگارکنندگان (خود و دیگران)اند
6
بیگمان کسانی که کافر شدند [:حق را پوشاندند] -چه هشدارشان دهی یا هشدارشان ندهی- برایشان یکسان است. (اینان) ایمان نمیآورند.
7
خدا بر دلهاشان و بر گوشهایشان مُهر (پایانی) زده و بر چشمهایشان پردهای (پوشانده) و برایشان عذابی بزرگ است.
8
و از مردمان، کسانی (هستند که به زبان) میگویند: «ما به خدا و به روز واپسین ایمان آوردهایم.» حال آن که اینان (از) ایمانآورندگان نیستند.
9
(آنها میپندارند) به خدا و کسانی که ایمان آوردند نیرنگ میزنند، ولی جز بر خویشتن نیرنگ نمیزنند، و باریکبینی نمیکنند.
10
در دلهاشان مرضی است، پس خدا بر مرضشان افزود و به (سزای) آنچه دروغ میگفتند، برایشان عذابی دردناک است.
11
و هنگامی که برایشان گفته شود: «در زمین افساد مکنید»، گویند: «تنها ما اصلاحکنندگانیم.»
12
هان که آنان خودشان افسادکنندگانند و لیکن باریکبینی نمیکنند.
13
و هنگامی که به آنان گفته شود: «همانگونه که مردمان ایمان آوردند، (شما هم) ایمان بیاورید»، گویند: «آیا همان گونه که سبک مغزان ایمان آوردند (ما هم) ایمان بیاوریم؟» هان (که) آنان بیگمان همان سفیهانند، ولی نمیدانند.
14
و هنگامی که با کسانی که ایمان آوردهاند، برخورد کنند، گویند: «(ما هم) ایمان آوردیم.» و چون با شیاطینشان خلوت کنند، گویند: «در واقع ما با شماییم، ما فقط مسخرهکنندگان (ایشان) هستیم.»
15
خدا آنان را مسخره میکند، و ایشان را در (ژرفای) طغیانشان (همچنان) سرگردان (از این سو به آن سو) میکِشاند.
16
اینانند کسانی که گمراهی را به (عوضِ) هدایت خریدند. پس داد و ستدشان سودی در بر نداشت. و (آنان از) هدایتیافتگان نبودهاند.
17
مَثَل آنان، همانند مَثَل کسی است که آتشی افروخته، پس هنگامی که پیرامونش را روشنایی داد، خدا نورشان را برد و در میان تاریکیهایی (که در آنها هیچ) نمیبینند رهاشان کرد.
18
(اینان) کران، لالان، (و) کورانند، پس اینان (به سوی حق) برنمیگردند.
19
یا چون (کسانی که در معرض) رگباری از آسمان، که در آن تاریکیها و رعد و برقی است، (قرار گرفتهاند) از (نهیب) آذرخشها (و) بیم مرگ، سرانگشتانشان را در گوشهایشان مینهند، حال آنکه خدا بر کافران احاطه دارد.
20
نزدیک است برق، چشمانشان را برباید، هرگاه (آن برق) برایشان روشنی بخشد؛ در آن گام زنند، و هنگامی که بر (سر و سامان)شان تاریکی نهد (بر جای خود) بایستند. و اگر خدا میخواست شنواییها و بیناییهایشان را حتماً میگرفت. بهراستی خدا بر هر چیزی (بسی) تواناست.
21
هان ای مردمان! پروردگارتان را، که شما و کسانی پیش از شما را آفرید، بپرستید؛ شاید شما تقوا پیشه کنید.
22
کسی که زمین را برای شما بستری (راهوار و گسترده) گردانید، و آسمان را بنایی (افراشته) قرار داد، و از آسمان آبی فرود آورد، پس با آن رزقی از میوهها برایتان برون آوَرَد. پس برای خدا همتایانی قرار ندهید، حال آنکه شما میدانید (که خدا همتاندارد).
23
و اگر از آنچه بر بندهی (ویژه)مان به تدریج نازل کردیم در (ژرفای) شکی مستند بودهاید پس - اگر (از) راستان (در گفتار و کردار) بودهاید - سورهای از (شخصی) همانندش [:این بندة ما] و از (کتابی) همانندش [:این کتاب] بیاورید؛ و گواهان خود را (هم) – از غیر خدا – فراخوانید.
24
پس اگر (چنان) نکردید- و هرگز (هم) نتوانید (چنان) کرد- از آن آتشی که گیرانه و سوختش مردم و سنگ است (و) برای کافران آماده شده، بپرهیزید.
25
و کسانی را که ایمان آوردند و کارهای شایسته(ی ایمان) کردند، مژده ده که ایشان را بیگمان باغهایی است که از زیر (درختانِ سر در هم)شان نهرهایی روان است. هرگاه ثمرهای از آن روزیشان شود، گویند: «این همان است که پیش از این (نیز) به ما روزی داده شد.» و آنجا رزقی همانند به آنان (از هم اکنون) داده شد، و در آنجا برایشان [:مردان و زنان] همسرانی پاکیزه است، و اینان در آن جاودانهاند.
26
همانا خدا از اینکه به پشهای - چه فروتر، چه فراتر- از آن مَثَلی زند، شرم نمیکند؛ پس اما کسانی که ایمان آوردند میدانند که آن (مَثَل) بهراستی از (جانب) پروردگارشان کاملاً بجاست؛ ولی کسانی که به کفر گراییدند گویند: «خدا با (بیان) این مَثَل چه چیزی را خواسته است؟» بسیاری را با آن گمراه میکند و بسیاری را (هم) با آن به راه میآورد. و (اما) جز خلافکاران را با آن گمراه نمیکند.
27
کسانی که پیمان خدا را پس از بستنش میشکنند و آنچه را خدا به پیوندش امر فرموده، میگسلند، و در زمین افساد میکنند؛ اینان همان زیانکارانند.
28
چگونه به خدا کفر میورزید؟ حال آنکه مردگانی بودید پس شما را زنده کرد؛ سپس شما را میمیراند، پس از آن شما را زنده میکند؛ پس آنگاه به سوی او بازگردانده میشوید.
29
او کسی است که آنچه در زمین است، همه را برای (همهی) شما آفرید؛ سپس به (آفرینش) آسمان پرداخت، پس آسمانها را (به صورت) هفت آسمان سازماندهی کرد. و او به هر چیزی بسیار داناست.
30
و چون پروردگارت به فرشتگان گفت: «همانا من قراردهندة جانشینی (از گذشتگان) در زمین میباشم»، گفتند: «آیا در آن کسی را (جانشین) قرار میدهی که در آن افساد کند و خونها بریزد؟ حال آنکه ما به وسیلة ستایشت (تو را از کلّ نقایص) تنزیه میکنیم، و برایت تقدیس مینماییم.» (خدا) فرمود: «بهراستی من چیزی میدانم که شما نمیدانید.»
Sonraki 30 ayet →