1
منزّه است کسی که بنده(ی ویژه)اش را شبانگاهی از مسجدالحرام به سوی دورترین مسجد (آسمانی) - که پیرامونش را برکت دادیم - به وسیلة بندگیِ ممتازش سیر داد، برای آنکه برخی از نشانههایمان را به او نشان دهیم، بیگمان او همان (خدای) بس شنوای بیناست.
2
و کتاب (وحیانی تورات) را به موسی دادیم و آن را برای فرزندان اسرائیل رهنمودی گردانیدیم که: «(زنهار)، غیر از من کاردانِ کارسازی برمگیرید.»
3
فرزندان (همان) کسانی که با نوح (در کشتی) حمل کردیم؛ بهراستی که او بندهای بسیار سپاسگزار بود.
4
و به فرزندان اسرائیل در کتاب (آسمانیشان) خبری حتمی دادیم: «همانا دو بار در سراسر زمین همواره افساد خواهید کرد. و بیگمان (بار دوم) به سرکشی بزرگی بیامان بر خواهید خاست.»
5
پس آنگاه که (زمان تحقّق) وعدهی نخستین آن دو (افساد) فرا رسد، بندگان (ویژهی) خود را - که سخت نیرومندند - بر شما میگماریم. پس (در) میان خانهها (برای سرکوبی شما) به جستجویی بیامان بپردازند، و این وعدهای انجامشدنی بوده است.
6
سپس دوباره شما (اسرائیلیان) را بر این بندگان ویژه چیره میکنیم و شما را با اموالی و پسرانی (یاری) و مدد میدهیم و شما را بیش از پیش (برای جنگ) بسیج میگردانیم.
7
اگر نیکی کنید، برای خودهاتان نیکی کردهاید و اگر (هم) بدی کنید، به زیان خودتان است. پس آنگاه، وعدهی پایانی فرا رسد باید (آن بندگان ما) چهرههایتان را زشت و تباه کنند. و باید در آن مسجد (الاقصای زمینی) در آیند چنان که نخستین بار وارد آن شدند و (نیز) باید (با غلبه بر اسرائیلیان) بیگمان چیرگیشان را یکسره برچینند (چه) برچیدنی.
8
شاید پروردگارتان رحمتان کند. و (اما) اگر (به گناهتان) بازگردید (ما نیز به کیفرتان) باز میگردیم. و دوزخ را برای کافران زندانی سخت قرار دادیم.
9
بهراستی این قرآن به هر آن چه (از راهها) استوارتر، محکمتر و ارزشمندتر است هدایت میکند. و به آن مؤمنانی که کارهای شایسته میکنند، مژده میدهد که بیگمان برایشان پاداشی بزرگ است.
10
و بیتردید برای کسانی که به آخرت ایمان نمیآورند عذابی پر درد آماده کردهایم.
11
و انسان (به جای درخواست) خواستهاش به وسیلهی خیر، (آن) را با شر درخواست میکند. و انسان بسی شتابان بوده است.
12
و شب و روز را دو نشانه قرار دادیم؛ پس نشانهی شب را محو کردیم و نشانهی روز را بینا کننده قراردادیم، تا (در آن) فضلی از پروردگارتان بجویید. و تا شمارهی سالها و حساب (عمر و رویدادها) را بدانید. و هرچیزی (از احکام و غیره) را (به روشنی)توضیح دادیم (چه) توضیح دادنی.
13
و(برای) هر انسانی پرندهاش [صدا و سیمای عملش را که گویی پروازگر و رفتی است] در گردنش [:عمق جانش] ضبط و ثبت کردیم و روز رستاخیز برای او برون میآوریم (همان) - کارنامهای را که باز شده - دریافتش میکند.
14
(و به او میگوییم) : «کارنامهات را بخوان؛2 کافی است (که) امروز خودت حسابگر (خود) باشی.»
15
هر کس (به شایستگی) به راه آید، تنها به سود خود به راه آمده، و هر کس به بیراهه رود تنها بر زیان خود به بیراهه رفته. و هیچ بردارندهی باری، بار (گناه) دگری را بر نمیدارد. و ما هرگز عذابکننده نبودهایم تا (آنگاه که) فرستادهای (وحیانی) برانگیزانیم.
16
و هنگامی که بخواهیم قریهای[:مجتمعی انسانی] را هلاک کنیم، خودکامگان غرق شده در نعمتِ آن (قریه) را (به خیرات اجتماعی) امر میکنیم. پس در آن (قریه) سرپیچی میکنند؛ پس گفته [:وعده عذاب] بر آنان محقّق میگردد؛ در نتیجه آن (قریه) را یکسره زیر و زبر کنیم (چه) زیر و زبر کردنی.
17
و چه بسیار از نسلها را (که) ما پس از نوح به هلاکت رساندیم. و (همین) کمال آگاهی و بینایی پروردگارت به گناهان پیامددار بندگانش کافی است.
18
هر کس خواهان (دنیای) زودگذر بوده است ما (نیز) با شتاب - برای کسی که اراده کنیم، آنچه از آن را بخواهیم - به او میدهیم، سپس جهنم را برایش قرار دهیم (که) آن را میافروزد، در حالیکه سرزنششدهی راندهشده است.
19
و هر کس خواهان آخرت است و (با) کوششی شایستهی آن، در حال ایمان برای آن بکوشد؛ پس اینان کوشیدنشان سپاسگزاری شده است.
20
اینان و آنان همگی را از بخشش پروردگارت یاری میکنیم. و عطای پروردگارت هرگز (برای کسی) ممنوع نبوده است
21
بنگر چگونه (با عدل و فضل خود) بعضی از آنان را بر بعضی دیگر (در دنیا) (بسی) برتری دادیم، و بیگمان (در) آخرت درجاتی بزرگتر (از درجات دنیوی) و برتری دادنی بزرگتر (از برتری دادنهای دنیوی) است.
22
با خدا معبود دیگری (را شریک) قرار مده. پس (اگر چنان کنی) در حالی که نکوهیده و خوار شدهای، زمینگیر میشوی.
23
و پروردگارت مقرر کرد که جز او را مپرستید. و به پدر و مادر(تان) احسان کنید. همانا اگر یکی از آن دو یا هر دو، نزد تو به سالخوردگی رسیدند، به آنها (حتی) اُفّ [:لفظی کراهتبار] مگو و بر سرشان بانگ مزن و بدیشان سخنی بس با کرامت بگوی.
24
و از سر رحمت، بال فروتنی بر (سر و سامان)شان بگستران و بگو: «پروردگارم! بر آن دو رحم کن، چنانکه مرا در خردی پروردند.»
25
اگر (از) شایستگان باشید، پروردگارتان به آنچه در خودتان هست آگاهتر است. که او بیگمان برای زیاد رجوعکنندگان پیاپی (به سویش) پوششگر بوده است.
26
و حقِ نزدیکترین خویشاوند را به او بده و (نیز حق) مستمند و وامانده در راهِ (حلال از تأمین معاش) را، و تبذیر مکن تبذیری (که مال - یا حالت - را پایمال کنی).
27
بیگمان تبذیرکنندگان برادران شیاطین بودهاند و شیطان همواره نسبت به پروردگارش بسی کافر (و) ناسپاس بوده است.
28
و اگر به امید رحمتی که از پروردگارت (برایشان) جویای آنی، از ایشان بهناچار روی بر میگردانی، پس با آنان سخنی نرم و روان بگوی.
29
و دستت را به گردنت زنجیروار منه و به تمامیِ گشادگی (هم) گشاده دستی مکن. که در نتیجه ملامتشده و حسرتزده بر جای بمانی.
30
بهراستی، پروردگارت برای هر که بخواهد، روزی را فراخ و تنگ میگرداند. بیگمان او به (حال) بندگانش بسی آگاه و بینا بوده است.
Sonraki 30 ayet →