1
امر خدا در رسید، پس در آن شتاب مکنید. او منزه و فراتر است از آنچه (با وی) شریک میسازند.
2
فرشتگان را - با «روح» (صادر) از فرمان خود - بر هر کس از بندگانش که بخواهد (با پیامی) فرو میفرستد که: «بیم دهید که همانا معبودی جز من نیست، پس از من پروا کنید.»
3
آسمانها و زمین را به حق (ربانی) آفرید. (او) فراتر است از آنچه (با وی) شریک میدارند.
4
انسان را از نطفهای آفرید. پس آنگاه او ستیزهجویی آشکارگر است.
5
و دامها را برایتان آفرید (که) در آنها برای شما (وسیلهی) گرمی و سودهایی است و از آنها میخورید؛
6
و در آنها برای شما زیباییای است؛ آنگاه که (آنها را) از چراگاه برمیگردانید و هنگامی که آزاد (شان) میکنید.
7
و بارهایتان را به شهری میبرند که جز با مشقت جانانه بدانها نمیتوانستید برسید. بیگمان پروردگارتان بهراستی مهربانِ رحمتگر بر ویژگان است.
8
و اسبان و استران و خران را (آفرید) تا بر آنها سوار شوید و (برایتان) زینتی است. و آنچه را نمیدانید میآفریند.
9
و نمودن راه راست [تنها] بر عهدهی خداست. و برخی از راهها بیراهه است. و اگر (خدا) بخواهد بیگمان همگیتان را هدایت میکند.
10
اوست کسی که از آسمان، آبی فرود آورد که برایتان از آن آشامیدنی و روییدنی(هایی) است (که رمههای خود را) در آن میچرانید.
11
به وسیلهی آن، کشت و زیتون و درختان خرما و انگور و از هر (گونه) محصولات (دیگر) برایتان میرویاند. همواره در اینها برای گروهی که اندیشه میکنند نشانهای است.
12
و شب و روز و خورشید و ماه را برایتان رام گردانید، و ستارگان به فرمانش مسخرند. بیگمان در این (کارها) برای مردمی که خردورزی میکنند بهراستی نشانههایی است.
13
و (همچنین) آنچه را در زمین به رنگهای گوناگون برای شما پدید آورد [:مسخر شما ساخت]. بیگمان، در این (کارها) برای مردمی که (حقایقی را) با کوشش و کاوش به یاد میآورند نشانهای است.
14
و اوست کسی که دریا را (برایتان) مسخر گردانید تا از آن گوشت تازه بخورید؛ و پیرایهای که آن را میپوشید، از آن با کوشش بیرون آورید. و کشتیها را در آن، شکافنده(ی آب) میبینی. و تا از فضل او بجویید و شاید شما شکر گزارید.
15
و در زمین کوههایی استوار و پایدار افکند، تا (زمین متحرک)، شما را پرتاب نکند و رودها و راههایی را (پدید آورد) تا شاید شما (به مقاصدتان) راه یابید.
16
و نشانههایی (دیگر را نیز) و آنان به وسیلهی ستارگان درخشان راهیابی میکنند.
17
پس آیا کسی که میآفریند چون کسی است که نمیآفریند؟ آیا پس (از این نشانهها حقایقی را) به یاد نمیآورید؟
18
و اگر نعمت(های) خدا را بشمارید آنها را به شماره نیاورید. همانا خدا بهراستی بس پوشندهای رحمتگر بر ویژگان است.
19
و خدا آنچه پنهان میسازید و آنچه را که آشکار میدارید میداند.
20
و کسانی را که دون خدا را میخوانند (اینان) چیزی نمیآفرینند و خود آفریده میشوند.
21
مردگانیاند نه زندگان، و درک نمیکنند کی برانگیخته میشوند.
22
معبود شما معبودی است یگانه. پس کسانی که به آخرت ایمان نمیآورند دلهایشان انکارکننده(ی حق) است و اینان کبرجویانند.
23
ناگزیر (و) بیگمان خدا آنچه را پنهان میدارند و (یا) آشکار میسازند میداند. بهراستی او گردنکشان را دوست نمیدارد.
24
و هنگامی که به آنان گفته شود: «پروردگارتان چه چیز نازل کرده است؟» گویند: «افسانههای پیشینیان را.»
25
تا (آنکه) روز قیامت بار گناهان خود را کاملاً بردارند. و (نیز بخشی) از بار گناهان کسانی را که -بدون دانش (و بینش)- آنان را گمراه میکنند. هان! چه بد باری را میکشند.
26
پیش از آنان بیگمان کسانی مکر کردند. پس خدا بنیان آنان را از ریشهها برکند. پس از بالای سرشان سقف بر آنان فرو ریخت. و در حالی که دقت (و بررسی) نمیکردند عذاب به سراغشان آمد.
27
سپس روز قیامت رسواشان میکند و میگوید: «کجایند شریکان من، کسانی که در(بارهی) آنان (با پیامبران) جدایی (و مخالفت) میداشتهاید؟»کسانی که به آنان علم داده شده گفتند: «در حقیقت امروز رسوایی و خواری بر (سر و سامان) کافران است.»
28
کسانی که فرشتگان جانهاشان را بر میگیرند، حال آنکه که به خودشان ستمکار بودند، پس سر تسلیم فرود آوردند (و گویند:) «اما هیچ کار بدی نمیکردهایم.» آری خدا به آنچه میکردهاید همواره بسی داناست.
29
پس از دربهای دوزخ وارد شوید حال آنکه در آنها ماندنی هستید. پس بهراستی چه بد است جایگاه متکبران.
30
و به کسانی که تقوا پیشه کردند گفته شد: «پروردگارتان چه نازل کرد؟» گفتند: «خوبیای.» برای کسانی که در این دنیا نیکیای کردند (زندگی) نیکویی است و بیگمان سرای آخرت بهتر است. و بهراستی چه نیکوست سرای (پایانی) پرهیزگاران،
Sonraki 30 ayet →