1
الر. این است آیات کتاب پر حکمت.
2
آیا برای مردم شگفتآور بوده که به مردی از خودشان وحی کردیم که: «مردمان را هشدار ده، و به کسانی که ایمان آوردند مژده ده که برای آنان نزد پروردگارشان بهراستی قدمی (و اقدامی) راست (و پایبرجا) است؟» کافران گفتند: «این (مرد) بیگمان افسونگری آشکارگر است.»
3
بهراستی پروردگارتان خدایی است که آسمانها و زمین را در شش زمان آفرید. سپس بر عرش (تدبیر) چیره شد، حال آنکه کار (آفرینش) را تدبیر میکند. هیچ شفاعتگری جز او - مگر پس از اذنش - نیست. این خدا پروردگار شماست. پس او را بپرستید. آیا پس (از این هم) متذکر نمیشوید؟
4
بازگشت همهی شما تنها سوی اوست. وعدهی حقانی خدا را (پاس بدارید)؛ هموست که آفرینش را همواره آغاز میکند، سپس آن را باز میگرداند، تا کسانی را که ایمان آورده و کارهای شایسته(ی ایمان) کردهاند، افزون (از حقشان) پاداش دهد. و کسانی که کافر شدند به سزای کفرشان آشامیدنیای از مایعی جوشان و عذابی پردرد خواهند داشت.
5
او کسی است که خورشید را روشناییای و ماه را نوری نهاد و آن (ماه) را (در) جایگاههایی (پیاپی) اندازه گرفت، تا شمارهی سالها و حساب را بدانید. خدا آنها را جز به (تمامی) حق، نیافرید (و) نشانهها(ی خود) را برای گروهی که میدانند، (به روشنی) جداسازی میکند.
6
بهراستی، پیاپی یکدیگر آمدن شب و روز و آنچه خدا در آسمانها و زمین آفرید، برای مردمی که پروا دارند همواره نشانههایی (آشکار) است.
7
بیگمان کسانی که امید (به) لقای [:شناخت و جزای] ما ندارند و به زندگی دنیا دل خوش کرده و بدان اطمینان یافتهاند، و کسانی هم که ایشان از آیات ما غافلانند،
8
ایشان به (کیفر) آنچه به دست میآوردهاند، پناهگاهشان (همان) آتش است.
9
کسانی که ایمان آورده و کارهای شایسته(ی ایمان) کردهاند، بیگمان پروردگارشان به (پاس) ایمانشان آنان را هدایت میکند؛ حال آنکه در باغهای پر نعمت، از زیر (پاهای)شان نهرها روان است.
10
نیایش آنان در آن جا (این) است که: «خدایا! تو پاک و منزّهی.» و درودشان در آنجا سلام است و پایانبخش نیایش آنان این است که: «ستایش ویژهی پروردگار جهانیان است.»
11
و اگر خدا برای مردمان -به همان شتابی که آنان در کار خیر میطلبند- در زیانشان شتاب کند، اجلشان فرا سویشان بیچون در رسد. پس کسانی را که امید لقای ما را نمیدارند در طغیانشان (همچنان فرو) مینهیم حال آنکه سرگردان بمانند.
12
و چون انسان را آسیب فرا رسد، ما را - به پهلو خوابیده، یا ایستاده - میخواند. پس چون گرفتاریش را بر طرف سازیم، چنان (بیتفاوت از آن) میگذرد، که گویی ما را برای زیانی که به او رسیده، نخوانده است. اینگونه برای اسرافکاران آنچه انجام میدادهاند زینت داده شده است.
13
و بیچون ما نسلهای پیش از شما را - هنگامی که ستم کردند - بیامان به هلاکت رساندیم، حال آنکه پیامبرانشان دلایل آشکار برایشان آوردند و (هرگز) بر آن نبودهاند که ایمان بیاورند. اینگونه مردمان بزهکار را جزا میدهیم.
14
سپس شما را پس از آنان در زمین جانشین(شان) قرار دادیم، تا (از روی آزمون) بنگریم چگونه رفتار میکنید.
15
و هنگامی که آیاتمان به روشنی بر ایشان خوانده شود، آنان که لقای ما را امید ندارند گویند: «قرآن دیگری جز این (قرآن برایمان) بیاور، یا آن را تبدیل (به قرآنی دگر) کن.» بگو: «مرا نرسد که آن را از پیش خود تبدیل کنم (و) جز آنچه را که به من وحی میشود پیروی نمیکنم. اگر پروردگارم را نافرمانی کنم همواره از عذاب روزی بزرگ میترسم.»
16
بگو: «اگر خدا میخواست آن [:قرآن] را بر شما نمیخواندم و (خدا) شما را بدان آگاه نمیگردانید. پس بهراستی (به گونهای راستین) پیش از (آوردن) آن، عمری در میانتان به سر بردهام. پس آیا خردورزی نمیکنید؟»
17
پس کیست ستمکارتر از آن کس که دروغی بر خدا بندد، یا با آیات او (همانها و خدا را) تکذیب کند؟ بیگمان (حقیقت) چنان است که مجرمان (خود و دیگران را) رستگار نمیکنند.
18
و بجز خدا، چیزی را میپرستند که نه زیانشان میرساند و نه سودشان میدهد و میگویند: «اینان نزد خدا شفاعتگران مایند.» بگو: «آیا خدا را به چیزی که در آسمانها و در زمین نمیداند، آگاهی بزرگی میدهید؟» او پاک و برتر است از آنچه (با وی) شریک میسازند.
19
و مردم جز یک امت نبودهاند. پس اختلاف کردند و اگر سخنی (در تأخیر عذابشان) از جانب پروردگارت در گذشته مقرر نگشته بود، بیگمان در آنچه بر سر آن با هم اختلاف میکنند، میانشان داوری میشد.
20
و میگویند: «چرا نشانهای (رسالتی) از جانب پروردگارش بر او نازل نشده؟» بگو: «غیب فقط برای خداست، پس انتظار بکشید (که) همواره من (هم) با شما از منتظرانم.»
21
و هنگامی که مردم را - پس از آسیبی که بدیشان رسیده است - رحمتی بچشانیم، ناگهان آنان را در آیات ما نیرنگی است. بگو: «نیرنگ خدا سریعتر است.» بیامان، فرستادگان (ناطق و صامت)مان. آنچه نیرنگ میکنید ثبت و ضبط میکنند.
22
او کسی است که شما را در خشکی و دریا همی میگرداند: تا هنگامی که در کشتیها باشید و آنها با بادی پاکیزه و خوش آنان را ببرند و ایشان بدان شاد(کام) شوند. (به ناگاه) بادی سخت و هولناک بر آنان وزد و موج از هر سو بر ایشان بتازد و گمان کنند که در محاصره(ی آن) افتادهاند. (پس) خدا را پاکدلانه در طاعتشان میخوانند: «اگر ما را از این (ورطه) بِرَهانی، همانا بهراستی از سپاسگزاران خواهیم بود.»
23
پس چون آنان را رهانید، ناگهان در زمین به ناحق سرکشی میکنند. هان ای مردمان! سرکشی شما فقط به زیان خودتان است (که) بهرهی زندگی دنیا را (میجویید). سپس بازگشت شما تنها سوی ما خواهد بود. پس شما را از آنچه انجام میدادهاید خبری مهم خواهیم داد.
24
مَثَل زندگی دنیا تنها بسان آبی است که آن را از آسمان فرو ریختیم. پس گیاه زمین - از آنچه مردمان و دامها میخورند - با آن در آمیخت؛ تا آنگاه که زمین پیرایهی خود را بر گرفت و بس آراسته گردید. و اهل آن پنداشتند که آنان بر آن توانایند. شبی یا روزی فرمان (ویرانی) ما آمد. پس آن را آنچنان درویده کردیم که گویی دیروز (هرگز) به آرامش وجود نداشته. اینگونه نشانهها(ی خود) را برای مردمی که اندیشه میکنند به روشنی جداسازی میکنیم.
25
و خدا به خانهی (پایانی) سلامتی میخواند و هر کس را بخواهد فراسوی راهی راست هدایت میکند.
26
برای کسانی که نیکی کردهاند، (پاداش) نیکوتر و فزونتر (از آن) است و چهرههایشان را نقصان و کدورت و ذلّتی نمیپوشاند. اینان همدمان بهشتند و در آن جاودانهاند.
27
و کسانی که دستاوردشان بدیها بوده، جزای بدیای (دست بالا) مانند همان است، و خواری آنان را بهناچار فراگیرد (و) از سوی خدا هیچ نگهبانی برایشان نیست؛ گویی چهرههاشان با پارههایی از شبِ بس تاریککننده پوشیده شده است. آنان همدمان آتشند، (و هم)ایشان در آن جاودانهاند.
28
و (یاد کن) روزی را که همهی آنان را گرد (هم) آوریم، سپس به کسانی که شرک ورزیدهاند گوییم: «شما و شریکانتان بر جایگاهتان همچنان باشید.» پس میانشان جدایی افکندیم و شریکانشان گفتند: «شما تنها ما را نمیپرستیدید.»
29
«پس گواهی خدا میان ما و میان شما بس است، اگر ما از عبادتتان همی غافل بودهایم.»
30
آنجاست که هر کس آنچه را (از گناهان) واپس نهاده است به حقیقت دریابد و سوی خدا - مولای حقشان - بازگردانیده شدند. و آنچه افترا میزدهاند از نظرشان گم گشت.
Sonraki 30 ayet →