1
بخوان به نام پروردگارت كه بيافريد- همه آفريدگان را-.
2
آدمى را از خونى بسته آفريد.
3
بخوان، و پروردگار تو بزرگوارترين [بخشندگان] است،
4
آن كه [نوشتن] با قلم بياموخت.
5
آدمى را آنچه نمىدانست بياموخت.
6
آرى، هر آينه آدمى سركشى مىكند و از حد مىگذرد،
7
از آن رو كه خود را بىنياز و توانگر بيند.
8
همانا بازگشت [همه] به سوى پروردگار توست.
9
مرا بگو كه آيا آن [كافر سركش] كه باز مىدارد،
10
بندهاى [گزين و بهين] را آنگاه كه نماز گزارد [آيا نمىداند كه خدا او را مىبيند]؟
11
مرا بگو كه اگر [آن بنده] بر راه راست باشد،
12
يا به پرهيزگارى فرمان دهد [حال آن كافر چه خواهد بود]؟
13
مرا بگو [از حال آن كافر] اگر [حق را] تكذيب كند و [از ايمان و كار نيك] روى گرداند [سزاوار چه كيفرى است؟]
14
آيا ندانسته است كه خدا مىبيند [و او را كيفر مىدهد]؟
15
نه، اگر باز نايستد هر آينه موى پيشانى او را بگيريم و بكشيمش [به دوزخ].
16
موى پيشانى دروغزنى بزهكار را.
17
پس او انجمنش را بخواند.
18
ما نيز آن دوزخبانان را خواهيم خواند.
19
نه، او را فرمان مبر، و سجده كن و [به پروردگار خويش] نزديكى جوى.