1
سوگند به انجير و زيتون.
3
و سوگند به اين شهر ايمن و ايمنىبخش- يعنى مكه-.
4
كه هر آينه ما آدمى را در نيكوترين نگاشت- صورت و تركيب و اعتدالى كه بتواند به پايههاى بلند دست يابد- بيافريديم.
5
سپس- آنگاه كه ناسپاسى كرده و كفر ورزيد و براى آنچه آفريديمش قيام نكرد- او را فروتر از همه فروتران گردانيديم.
6
مگر كسانى كه ايمان آوردند و كارهاى نيك و شايسته كردند، پس ايشان راست مزدى بىپايان- يا بىمنت-.
7
پس با اين حال- بعد از ظهور دلايل- چه چيز تو را- اى آدمى- به دروغانگاشتن حساب و پاداش وا مىدارد؟
8
آيا خدا داورترين همه داوران نيست؟