1
سوگند به روشنايى و برآمدن روز.
2
و سوگند به شب چون در آيد و آرام گيرد- تاريكى آن همه را فرو پوشد-.
3
كه پروردگارت نه تو را فروگذاشته و نه دشمن داشته است.
4
و هر آينه آن جهان براى تو بهتر است از اين جهان.
5
و هر آينه پروردگارت تو را بخششى خواهد كرد كه خشنود شوى.
6
آيا تو را يتيمى نيافت پس جاى و پناه داد- به وسيله عمويت ابو طالب-؟
7
و راه گمكردهات يافت پس راه نمود.
8
و نيازمندت يافت پس بىنياز و توانگر ساخت- به مال خديجه، يا به قناعت-.
9
پس، يتيم را خوار مدار و مران.
10
و خواهنده- سائل نيازمند- را بانگ مزن و مران.
11
و به نعمت پروردگارت- نبوّت و قرآن و هدايت و ...- سخن گوى- كه شكر آن است-.