1
سوگند به شب آنگاه كه فرو پوشد- روز يا زمين يا خورشيد را-.
2
و به روز آنگاه كه روشن و پديدار شود.
3
و به آن كه نر و ماده را آفريد.
4
كه هر آينه كوشش شما بسى پراكنده است- مختلف است نه يكسان-.
5
پس هر كه بخشيد- مال خود را- و پرهيزگارى كرد
6
و آن [وعده] نيكو- پاداش اخروى- را باور داشت و راست انگاشت
7
پس زودا كه او را براى راه آسان- خير يا راه راست و شريعت آسان يا بهشت يا همه اينها- آماده سازيم.
8
و اما هر كه بخل ورزيد- حق خدا را در مال ادا نكرد- و بىنيازى نمود- از دين حق و ثواب الهى-
9
و آن [وعده] نيكو را انكار كرد و دروغ انگاشت
10
پس زودا كه او را براى راه دشوار- شرّ كه گمراهى و كفر و آتش دوزخ است- آماده سازيم.
11
و چه سود دارد او را مالش آنگاه كه به هلاكت درافتد.
12
هر آينه رهنمونى بر ماست.
13
و هر آينه ما راست آن جهان و اين جهان.
14
پس شما را از آتشى كه زبانه مىكشد بيم مىدهم.
15
در آن درنيايد و بدان نسوزد مگر آن بدبختتر
16
آن كه تكذيب كرد و [از حق] برگشت.
17
و زودا كه آن پرهيزگارتر، از آن
18
آن كه مال خود را مىدهد تا پاك و پيراسته شود- از پليدى بخل و امساك-.
19
و هيچ كس را نزد او نعمتى نيست كه بايست پاداش داده شود- انفاق او به تلافى يا به پسدادن حقوق ديگران نيست-.
20
جز آنكه براى جستن خشنودى پروردگار والاى خويش [انفاق مىكند].
21
و هر آينه خشنود خواهد شد- آنگاه كه به ثواب و پاداش خود برسد-.