1
سوگند به خورشيد و روشنايى آن
2
و به ماه چون از پى آن برآيد- كه بعد از غروب آفتاب با جلوه بيشتر پديدار مىشود-.
3
و به روز چون آن را آشكار و پديدار كند.
4
و به شب آنگاه كه آن را فروپوشد.
5
و به آسمان و آن كه برافراشتش.
6
و به زمين و آن كه گسترانيدش.
7
و به نفس- جان، روان- و آن كه آن را راست و درست ساخت- يا سامان بخشيد-.
8
پس بدكارى و پرهيزگارىاش را به وى الهام كرد.
9
براستى رستگار شد هر كه آن را پاك گردانيد و پاكيزه داشت- از كفر و گناهان-.
10
و نوميد و بى بهره گشت هر كه آن را بيالود- به كفر و گناهان-.
11
ثمود از روى سركشى خود، [صالح و دين حق را] تكذيب كردند.
12
آنگاه كه بدبختترينشان انگيخته شد و برخاست.
13
پس پيامبر خدا- صالح- به آنان گفت: مادهشتر خداى را با آبشخورش واگذاريد- آزارش مكنيد و از آب خوردن بازش مداريد-.
14
پس او را دروغگو شمردند و آن را پى كردند- كشتند- پس خدايشان به سزاى گناهشان آنان را هلاك و نابود كرد و [با خاك] يكسانشان ساخت.
15
و از سرانجام آن بيم نمىداشت.