2
و آنگاه كه ستارگان پراكنده شوند- فروريزند-،
3
و آنگاه كه درياها شكافته و در هم روان شوند،
4
و آنگاه كه گورها زير و زبر گردند- تا مردگان زنده بيرون آيند-،
5
هر كسى بداند آنچه پيش فرستاده و آنچه واپس انداخته است- سنتهايى كه از خود بجا گذاشته و با ديگران در پاداش عمل به آنها شريك است-.
6
اى آدمى، چه چيز تو را به پروردگار بزرگوارت- بخشنده و نيكوكارت- بفريفت؟!
7
آن كه تو را آفريد پس راست و بسامان كرد و [اندامهايت را] معتدل و هماهنگ گردانيد.
8
به هر صورتى كه خود خواست- زن و مرد، زيبا و زشت، بلند و كوتاه و ...- تركيبت كرد.
9
نه چنان است [كه مىپنداريد]، بلكه رستاخيز- روز پاداش- را دروغ مىانگاريد.
10
و هر آينه بر شما نگهبانانى باشد،
12
كه مىدانند آنچه مىكنيد.
13
هر آينه نيكان در بهشت پر نعمتاند.
14
و همانا بدكاران و گنهپيشگان در دوزخاند
15
كه در روز حساب و پاداش بدان در آيند- يا به آتش آن بسوزند-.
16
و از آن ناپيدا و ناپديد نيستند- يعنى بيرون نيايند-.
17
و تو چه دانى كه روز حساب و پاداش چيست؟
18
باز چه دانى تو كه روز حساب و پاداش چيست؟
19
[به ياد آر] روزى كه هيچ كس براى هيچ كس چيزى- بازداشتن عذابى يا رساندن سودى- در توان ندارد، و فرمان در آن روز همه خداى راست.