1
روى در هم كشيد و رخ برتافت
2
چون آن نابينا به سويش آمد.
3
و تو چه دانى شايد او به پاكى گرايد- به سبب آنچه شنود-.
4
يا پند گيرد و آن پند سودش دهد.
5
اما آن كه بىنياز است- به مال و جاه-
6
پس تو بدو روى مىآرى و به او مىپردازى!
7
و چيست بر تو- تو را چه زيان دارد- كه [آن كافر] پاكى نورزد؟- يا: و تو را باكى نيست كه او پاكى نمىورزد-.
8
و اما آن كه با كوشش و شتاب نزد تو آمده،
9
در حالى كه [از خداى] مىترسد،
10
پس تو از او [به ديگرى] مىپردازى.
11
همانا اين [آيات قرآن] يادآورى و پندى است- براى آدميان-
12
پس هر كه خواهد، آن را ياد كند و پند گيرد.
13
[آنها] در دفترهايى است گرامىداشته،
14
بلندپايه و پاكيزه- از عيب و بيهوده و دروغ و از دستهاى شياطين-
17
مردهباد آدمى، چه كافر و ناسپاس است!
18
او را از چه چيز آفريد؟
19
از نطفهاى آفريدش پس به اندازهاش نهاد.
20
سپس راه [به ايمان و طاعت] را برايش آسان ساخت.
21
سپس او را بميرانيد و در گور كرد.
22
سپس آنگاه كه بخواهد او را برانگيزد- باز زنده گرداند-.
23
نه چنين است كه هنوز آنچه را [خدا] به او فرمان داده نگزارده و بجاى نياورده است.
24
پس آدمى بايد به خوراك خود بنگرد- تا عبرت گيرد-.
25
همانا ما آب [باران] را فرو ريختيم فروريختنى
26
سپس زمين را [با سر برآوردن گياهان] بشكافتيم شكافتنى.
27
پس در آن دانهها رويانيديم
Sonraki 12 ayet →