1
[كافران] از چه مىپرسند- از تو يا از يكديگر-؟
2
از آن خبر بزرگ- رستاخيز-.
3
همان كه در باره آن اختلاف دارند.
4
نه چنان است [كه مىپندارند]، بزودى بدانند.
5
باز هم نه چنان است [كه مىپندارند]، بزودى بدانند.
6
آيا زمين را بستر و قرارگاه [شما] نگردانيديم؟
7
و كوهها را ميخهايى- تا زمين بدان استوار باشد و نجنبد-؟
8
و شما را جفت جفت- نر و ماده- آفريديم.
9
و خوابتان را مايه آسايش و را حتى ساختيم.
10
و شب را پوششى قرار داديم.
11
و روز را هنگام جستن مايه و اسباب زندگانى- وقت كار و كوشش شما- كرديم.
12
و بر فرازتان هفت آسمان استوار بساختيم.
13
و چراغى درخشان- خورشيد- پديد كرديم.
14
و از ابرهاى باردار آبى سخت روان و ريزان فرو فرستاديم،
15
تا بدان دانه و گياه بيرون آريم.
16
و بوستانهايى از درختان انبوه.
17
همانا روز جدايى- يادآورى- وعدهگاه است
18
روزى كه در صور دميده شود، پس شما گروه گروه بياييد
19
و آسمان شكافته و گشوده شود پس درهايى گردد- براى نزول فرشتگان يا براى راهيافتن انسان به عالم فرشتگان-.
20
و كوهها به گردش آيد پس سرابى شود- يعنى حقيقت خود را از دست بدهد و ريگى روان گردد-.
21
همانا دوزخ كمينگاه است،
22
سركشان- كافران لجوج و معاند- را بازگشتگاه است.
23
روزگارى دراز- يعنى هميشه- در آن درنگ كنند.
24
در آنجا نه هيچ خنكى- نسيمى- چشند و نه هيچ آشاميدنيى،
25
مگر آب جوشان و خونابه دوزخيان،
26
پاداشى فراخور [كارهاى آنان].
27
همانا آنان حساب [قيامت] را اميد- باور- نمىداشتند،
28
و آيات ما را همىدروغ انگاشتند.
29
و ما همه چيز را در نوشتهاى به شمار آوردهايم- و مطابق همان پاداش و كيفر مىدهيم-.
30
پس بچشيد كه نيفزاييم شما را مگر عذاب.
Sonraki 10 ayet →