1
اى جامه به خود پيچيده- يا اى جامه بسركشيده-،
3
و پروردگارت را به بزرگى ياد كن
6
و چيزى به كسى مده كه بيشتر بستانى- يا منّت مَنِه كه كارت را بزرگ شمارى يا فزونى جويى-
7
و براى پروردگارت شكيبايى ورز.
8
پس چون در صور دميده شود- براى زندهشدن مردگان-،
9
آن روز روزى سخت و دشوار است،
11
مرا با آن كه به تنهايى آفريدمش واگذار.
12
و او را مال فراوان دادم،
13
و پسرانى حاضر [در نزد وى]،
14
و براى او [نعمت دنيا را] بتمامى آماده و فراهم ساختم.
15
و باز طمع دارد كه [مال و فرزندان او را] بيفزايم.
16
هرگز، زيرا كه او با آيات ما- سخنان و نشانههاى ما- ستيهنده بود.
17
زودا كه او را به سختى و دشوارى- عذاب- افكنم.
18
وى انديشيد و اندازه كرد.
19
پس مرگ بر او باد، چگونه اندازه كرد؟!
20
باز هم مرگ بر او باد، چگونه اندازه كرد؟!
22
سپس روى ترش نمود و چهره در هم كشيد.
23
سپس روى بگردانيد- از حق يا از ايمان يا از رسول- و گردنكشى كرد.
24
پس گفت: نيست اين [قرآن] مگر جادويى كه [از تعليم ساحران] باز گفته مىشود
25
اين نيست مگر گفتار آدمى.
26
زودا كه او را به سَقَر درآرم.
27
و تو را چه آگاه كرد كه سَقَر چيست؟!
28
[آتشى است كه] نه باقى گذارد و نه رها كند.
29
سوزاننده و سياه كننده پوست [كافران] است.
30
بر آن نوزده [فرشته] گماشته است.
Sonraki 26 ayet →