1
آن روز راست- روز رستاخيز كه وقوعش راست است-.
3
و چه آگاه كرد تو را كه آن روز راست چيست؟
4
ثمود- قوم صالح- و عاد- قوم هود- روز كوبنده و درهمشكننده را دروغ شمردند.
5
اما ثمود، پس به سبب سركشى- يا به عذاب صيحه سركش- هلاك شدند.
6
و اما عاد، به بادى سرد و سخت و از حد گذشته هلاك شدند
7
كه آن را هفت شب و هشت روز پياپى بر آنان گماشت، پس آن قوم را در آن
8
پس آيا هيچ برجاىماندهاى از آنان مىبينى؟
9
و فرعون و كسانى كه پيش از وى بودند و [مردم] آباديهاى زير و رو شده- شهرهاى قوم لوط- همگى با بدكارى و گناه آمدند- يا بدكارى و گناه آوردند-
10
فرستاده پروردگار خود را نافرمانى كردند پس [خداى هم] آنها را به كيفرى سخت بگرفت.
11
همانا ما هنگامى كه آب از حد درگذشت شما را در آن كشتى- كشتى نوح- سوار كرديم،
12
تا آن را براى شما ياد كرد و پندى سازيم و گوشهاى فراگيرنده آن را فرا گيرد.
13
و چون يك بار در صور دميده شود،
14
و زمين و كوهها [از جاى] برداشته شوند و يكباره درهم شكنند،
15
پس آن روز آن واقعه- رستاخيز- رخ نمايد.
16
و آسمان بشكافد پس در آن روز سست و پراكنده باشد
17
و فرشتگان بر كنارههاى آن
18
آن روز شما را پيش آرند بگونهاى كه هيچ [كار] پوشيدهاى از شما، پنهان نماند.
19
پس آن كه كارنامه او به دست راستش داده شود [با خوشحالى] گويد: بياييد و كارنامه مرا بگيريد و بخوانيد- زيرا در آن عملى نيست كه از آشكار شدنش شرم داشته باشم-.
20
من مىدانستم كه حساب خويش را خواهم ديد.
21
پس او در زندگانيى پسنديده باشد،
23
كه ميوههاى آن نزديك و در دسترس است.
24
بخوريد و بياشاميد، نوش و گوارا، به پاداش آنچه در روزگار گذشته پيش فرستاديد.
25
و اما آن كه كارنامه او به دست چپش داده شود پس [با بد حالى] گويد: اى كاش كارنامهام به من داده نمىشد.
26
و نمىدانستم حسابم چيست.
27
اى كاش مرگ پاياندهنده كار بود.
28
مالم مرا سود نبخشيد- عذاب را از من بازنداشت-.
29
حجت- يا نيروى- من از دستم برفت.
30
[ندا آيد:] او را بگيريد و دربندش كنيد.
Sonraki 22 ayet →