1
نون، سوگند به قلم و آنچه مىنويسند،
2
كه تو به نعمت پروردگارت- نبوت و رسالت- ديوانه نيستى.
3
و هر آينه تو راست مزد بىپايان.
4
و هر آينه تويى بر خويى بس بزرگ.
5
پس زودا كه ببينى و آنها نيز ببينند،
6
كه كدامين شما ديوانه و شوريده است.
7
همانا پروردگارت داناتر است به كسى كه از راه او گم گشته و داناتر است به رهيافتگان.
8
پس دروغانگاران را فرمان مبر.
9
دوست دارند كه نرمى كنى تا نرمى كنند.
10
و هر بسيار سوگند خورنده خوار و بىارزشى را فرمان مبر،
11
كه عيبجو، بدگو، رونده به سخنچينى،
12
بازدارنده نيكى، از حد درگذرنده، گنهپيشه،
13
[و] پس از اين همه، سختدل و درشتخو و بىتبار است
14
از آن رو كه داراى مال و پسران است
15
چون آيات ما بر او خوانده شود گويد: افسانههاى پيشينيان است.
16
بر خرطوم- بينى- او داغ خواهيم نهاد.
17
ما آنها- اهل مكه- را بيازموديم- به آنها نعمت داديم ولى كفر ورزيدند- چنانكه خداوندان آن بوستان را آزموديم آنگاه كه سوگند خوردند كه هر آينه بامداد پگاه- پنهان از مستمندان- ميوه آن را خواهيم چيد
18
و استثنا نكردند- نگفتند اگر خداى خواهد-
19
پس شبانگاه كه خفته بودند آفتى از سوى پروردگارت بر گرد آن
20
پس مانند باغى شد كه ميوه آن چيده و بريده باشند- درختانش سوخته و سياه شد-.
21
پس بامدادان يكديگر را ندا دادند:
22
اگر ميوهچين هستيد پگاه به كشتزار خود در آييد.
23
پس به راه افتادند و با هم آهسته مىگفتند:
24
امروز مبادا درويشى در آن
25
و پگاه برفتند بدين آهنگ كه بر [چيدن و] منع درويشان توانايند.
26
پس چون آن را ديدند- خشك و سوخته- گفتند: هر آينه ما گمراهيم- اين باغ ما نيست-.
27
[نه،] بلكه ما ناكام شدهايم.
28
بهترينشان- به خِرَد و ميانهروى- گفت: آيا شما را نگفتم: چرا خداى را به پاكى ياد نمىكنيد؟
29
گفتند: پاك است پروردگار ما، همانا ما ستمكار بودهايم.
30
پس برخى از ايشان بر برخ ديگر سرزنشكنان روى آورده،
Sonraki 22 ayet →