1
بزرگ و بزرگوار است آن كه پادشاهى به دست اوست و او بر هر چيزى تواناست
2
آن كه مرگ و زندگى را بيافريد تا شما را بيازمايد كه كدام يك از شما نيكوكارتر است، و اوست تواناى بىهمتا و آمرزگار.
3
آن كه هفت آسمان را مطابق- يا بر- يكديگر بيافريد. در آفرينش خداى رحمان هيچ تفاوت- اختلاف و خلل و بىنظمى- نمىبينى پس ديگر بار ديده را بگردان و بنگر، آيا هيچ شكافى- خلل و نقصى- مىبينى؟
4
سپس بار ديگر نيز ديده بگردان و بنگر تا ديدهات خوار و فرومانده به سويت بازگردد- بىآنكه عيب و نقصى در آسمانها بيابد-.
5
و هر آينه آسمان دنيا- نزديكتر به زمين- را به چراغهايى- ستارگان- بياراستيم و آنها
6
و كسانى را كه به پروردگارشان كافر شدند عذاب دوزخ است، و بد بازگشتگاهى است
7
چون در آن افكنده شوند، در حالى كه مىجوشد- و آنها را فرو مىبرد- آوازى دلخراش مانند آواز خران از آن بشنوند
8
نزديك است كه از خشم پاره پاره شود. هر گاه گروهى- از دوزخيان- در آن افكنده شوند، نگهبانانش [به نكوهش و سرزنش] از آنها پرسند: مگر شما را بيمكنندهاى نيامد؟
9
گويند: چرا، همانا ما را بيمكننده آمد، ولى تكذيب كرديم و گفتيم: خدا هيچ چيز فرونفرستاده است، شما جز در گمراهى بزرگ نيستيد.
10
و گويند: اگر ما مىشنيديم و خِرَد را كار مىبستيم در زمره دوزخيان نبوديم.
11
پس به گناه خويش اقرار كنند، پس نابودى باد اهل آتش افروخته را!
12
همانا كسانى كه از پروردگارشان در نهان مىترسند، آمرزش و مزد بزرگ دارند.
13
و گفتارتان را چه پنهان داريد يا آن را آشكار كنيد، همانا او بدانچه در سينههاست داناست.
14
آيا كسى كه آفريده است نمىداند- آيا آفريدگار از آفريده خود با خبر نيست-، و حال آنكه باريكدان و آگاه است؟!
15
اوست كه زمين را براى شما رام كرد پس در اطراف و كنارهاى آن راه رويد و از روزى او بخوريد و [بدانيد كه] برانگيختن- در روز رستاخيز- به سوى اوست.
16
آيا از آن كه در آسمان است ايمن شدهايد از اينكه شما را به زمين فروبرد و آنگاه آن
17
يا از آن كه در آسمان است ايمن شدهايد از اينكه بر شما بادى سنگبار فرستد؟ پس بزودى خواهيد دانست كه بيمدادن من چگونه است.
18
و هر آينه كسانى كه پيش از آنان بودند تكذيب كردند، پس انكار [و كيفر] من چگونه بود؟
19
و آيا به مرغان بر فراز سرشان ننگريستهاند كه بالها گشايند و به هم آرند؟ [تا ببينند كه] هيچ كس آنها را [در هوا] جز خداى رحمان نگاه نمىدارد همانا او به هر چيزى بيناست.
20
يا كيست آن كه سپاه شما باشد كه شما را در برابر خداى رحمان يارى كند؟ كافران جز در فريفتگى- فريبخورده شيطان- نيستند.
21
يا كيست آن كه شما را روزى دهد، اگر او روزى خويش بازگيرد؟ بلكه اينان در سركشى و رميدن [خويش] فرورفتهاند.
22
آيا كسى كه نگونسار بر روى خود مىرود راهيافتهتر است يا آن كه راست ايستاده بر راه راست مىرود؟
23
بگو: اوست كه شما را آفريد و براى شما گوش و ديدگان و دلها پديد آورد. [ولى] اندك سپاس مىگزاريد.
24
بگو: اوست كه شما را در زمين بيافريد و به سوى او برانگيخته و فراهم مىشويد.
25
و مىگويند: اين وعده كى خواهد بود، اگر راستگوييد؟
26
بگو: همانا دانش [آن] نزد خداست و من بيمكنندهاى آشكارم و بس.
27
پس چون آن [وعده] را نزديكشده بينند، روى آنان كه كافر شدند بد- زشت و تاريك و ناخوش- گردد و گفته شود: اين است آنچه مىخواستيد- مى طلبيديد-.
28
بگو: مرا گوييد كه اگر خداى مرا و كسانى را كه با مناند هلاك كند يا بر ما مِهر و بخشايش آرد، چه كسى [شما] كافران را از عذاب دردناك پناه مى دهد؟
29
بگو: او خداى رحمان است، به او ايمان آورديم و بر او توكل كرديم. پس بزودى خواهيد دانست چه كسى در گمراهى آشكار است.
30
بگو: مرا گوييد كه اگر آب شما [به زمين] فرو شود، چه كسى شما را آب روان مىآورد؟