1
آنچه در آسمانها و آنچه در زمين است خداى را به پاكى مىستايند، او راست پادشاهى- پادشاهى حقيقى و مطلق- و او راست سپاس و ستايش، و او بر هر چيزى تواناست.
2
اوست كه شما را آفريد پس برخى از شما كافر و برخى از شما مؤمنايد و خدا بدانچه مىكنيد بيناست.
3
آسمانها و زمين را بحق آفريد و شما را صورت نگاشت پس صورتهاى شما را نيكو نگاشت، و بازگشت [همه] به سوى اوست.
4
آنچه را در آسمانها و زمين است مىداند، و آنچه را پنهان مىكنيد و آنچه را آشكار مىكنيد مىداند، و خدا به آنچه در سينههاست- نيّتها و رازها- داناست.
5
آيا خبر كسانى كه پيش از اين كافر شدند به شما نيامده است؟ كه سرانجام بدِ كارِ خويش چشيدند و آنان را عذابى است دردناك.
6
آن [عذاب] از اين روست كه پيامبرانشان با حجتهاى روشن بديشان مىآمدند، ولى آنها مىگفتند: آيا آدميان ما را راه مىنمايند؟! پس كافر شدند و [از حق] برگشتند و خداى [از ايمانشان] بىنيازى نمود، و خدا بىنياز است و ستوده.
7
كسانى كه كافر شدند پنداشتند كه هرگز زنده و برانگيخته نمىشوند. بگو: چرا، به پروردگارم سوگند كه هر آينده زنده و برانگيخته مىشويد، سپس بدانچه كردهايد خبر داده شويد و اين بر خدا آسان است.
8
پس به خدا و پيامبرش و نورى كه فرو فرستادهايم- قرآن- ايمان بياوريد. و خدا بدانچه مىكنيد آگاه است.
9
[زنده و برانگيخته مىشويد در] روزى كه شما را در «روز فراهم آوردن»- روز رستاخيز- فراهم آورد. آن روز، روز زيان [و حسرت و افسوس]- زيان كافران و سود مؤمنان- است و هر كه به خدا ايمان آرد و كار نيك و شايسته كند بديهايش را از او بزدايد و او را به بهشتهايى درآرد كه جويها از زير آنها روان است، هميشه و جاودانه در آنجا خواهند بود، اين است رستگارى و كاميابى بزرگ.
10
و كسانى كه كافر شدند و آيات ما را دروغ انگاشتند، اينانند دوزخيان كه در آن جاودانهاند، و بد بازگشتگاهى است.
11
هيچ مصيبتى جز به خواست و فرمان خدا نرسد. و هر كه به خدا ايمان آرد [خدا] دلش را راه نمايد- به خشنودى و شكيبايى-، و خدا به هر چيزى داناست.
12
و خداى را فرمان بريد و پيامبر را فرمان بريد پس اگر روى بگردانيد [بدانيد كه] بر پيامبر ما رساندن آشكار پيام است و بس.
13
خداى يكتا جز او خدايى نيست، پس مؤمنان بايد بر او توكّل كنند و بس.
14
اى كسانى كه ايمان آوردهايد، همانا برخى از همسران و فرزندانتان دشمن شمايند، پس از آنها حذر كنيد و اگر درگذريد و چشم بپوشيد و ببخشاييد، همانا خدا آمرزگار و مهربان است.
15
جز اين نيست كه مالها و فرزندانتان [براى شما] آزموناند، و مزد بزرگ نزد خداوند است.
16
پس هر چه توانيد از خدا پروا كنيد و بشنويد و فرمان بريد و انفاق كنيد كه براى خودتان بهتر است، و هر كه از بخل و آز خويش نگاه داشته شود پس ايشانند رستگاران.
17
اگر خداى را وام دهيد وامى نيكو- در راه خدا هزينه كنيد- آن را براى شما افزون- يا دو چندان- كند و شما را بيامرزد، و خدا سپاسدار و بردبار است
18
داننده نهان و آشكارا، تواناى بىهمتا و داناى با حكمت است.