1
رستاخيز نزديك شد و ماه بشكافت.
2
و اگر نشانهاى- معجزهاى- ببينند روى بگردانند و گويند: اين جادويى است نيرومند.
3
و دروغ انگاشتند و پيرو خواهشهاى [دل] خويش شدند و هر كارى [به جاى خود] قرار مىگيرد- نيكى به نيكان و بدى به بدان-.
4
و هر آينه از خبرها آنچه در آن، مايه [پندگرفتن و] بازايستادن است بديشان آمده است.
5
[آن پندها] حكمتى است رسا، ولى بيمكنندگان [چون امتهاشان نشنوند و كار نبندند] چه سودى توانند رسانيد؟
6
پس، از آنان روى بگردان [و چشم مىدار] روزى را كه آن خواننده [آنان را] به چيزى سخت ناخوش- دوزخ- فرامىخواند،
7
چشمهاشان [از هول] فرو شده، از گورها بيرون آيند گويى ملخهايى پراكندهاند
8
به سوى آن خواننده شتابانند. كافران گويند: اين روزى است دشوار.
9
پيش از اينان قوم نوح تكذيب كردند بنده ما را دروغگو شمردند و گفتند: ديوانه است. و [او از دعوت به حق] باز داشته شد- به سبب آزار و سنگزدن و تهديد-.
10
پس پروردگار خويش را بخواند كه من شكست يافتهام، پس انتقام گير.
11
پس درهاى آسمان را به آبى ريزان بگشاديم.
12
و زمين را به چشمههاى روان بشكافتيم پس آب [آسمان و زمين] بر كارى مقدر فراهم آمد.
13
و او را بر [كشتى] داراى تختهها و ميخها سوار كرديم
14
كه به ديدار ما- زير نظر ما- مىرفت، تا پاداش كسى باشد كه به او كافر شدند- يعنى نوح
16
پس [بنگر كه] عذاب و بيمدادن من چگونه بود؟
17
و هر آينه قرآن را براى يادآورى و پندگرفتن آسان ساختيم، پس آيا يادآرنده و پندگيرندهاى هست؟
18
قوم عاد [هود را] دروغگو انگاشتند پس [بنگر كه] عذاب و بيمدادن من چگونه بود؟
19
ما بر آنها باد سرد و سخت را در روزى پيوسته شوم فرستاديم.
20
مردمان را برمىكند، گويى كه آنها خرمابنهايى بودند از بيخ بركنده شده.
21
پس [بنگر كه] عذاب و بيمدادن من چگونه بود؟
22
و هر آينه قرآن را براى يادآورى و پندگرفتن آسان ساختيم، پس آيا يادآرنده و پندگيرندهاى هست؟
23
قوم ثمود نيز بيمكنندگان را دروغگو انگاشتند.
24
و گفتند: آيا يك نفر آدمى از ميان خود- صالح- را پيروى كنيم؟! ما آنگاه در گمراهى و ديوانگى باشيم.
25
آيا از ميان همه ما ياد و پند- سخن و وحى خدا- بر او افكنده شده؟! بلكه او دروغ پردازى خودپسند و برترىجوست.
26
فردا خواهند دانست كه دروغپرداز خودپسند كيست.
27
ما مادهشترى براى آزمون آنان مىفرستيم پس [سرانجام] آنها را چشم مىدار و شكيبا باش.
28
و آنان را آگاه كن كه آب ميانشان [و ميان مادهشتر] بخشبندى شده، هر نوبت آبشخور [صاحبش] حاضر آيد- يك روز براى آنها و يك روز براى شتر-.
29
پس يار خود را آواز دادند تا [سلاح] برگرفت و [مادهشتر را] پى كرد- كشت-.
30
پس [بنگر كه] عذاب و بيمدادن من چگونه بود؟
Sonraki 25 ayet →