1
سوگند به ستاره چون فرو شود.
3
و از هواى نفس سخن نمىگويد.
5
او را آن [فرشته] بس نيرومند- جبرئيل- آموخته است.
6
توانمندى كه راست بايستاد- با صورت اصلى و تمام هيأت خود يا با جمال و صورت نيكوى خود-.
7
و او در افق برين- يا به كناره بلند آسمان- بود.
8
سپس نزديك شد و نزديكتر شد،
9
تا به اندازه دو كمان يا نزديكتر.
10
پس به بندهاش وحى كرد آنچه را وحى كرد.
11
دل [محمد ص] آنچه را ديد دروغ نگفت- دروغ داخل آن نكرد، يا به خطا نديد-.
12
آيا در آنچه مىبيند با وى ستيزه مىكنيد؟
15
كه نزديك آن، بهشت جاى آرامش است.
16
آنگاه كه [آن فرشته را ديد] آن درخت سدره را مىپوشاند آنچه مىپوشاند.
17
چشم [پيامبر] نه كژ ديد و نه از حد در گذشت- نه آنچه را حقيقت نداشت بديد-.
18
هر آينه از نشانههاى بزرگتر پروردگار خويش بديد.
19
آيا لات و عزى را ديدهايد؟
20
و ديگر، منات را كه سومين آنهاست [آيا اينها را كه انبازان خداى گرفتهايد شايسته خدايىاند]؟!
21
آيا شما را پسر باشد و او
22
آنگاه اين بخشكردنى است ناروا- كژ و ستمكارانه-.
23
اينها نيستند مگر نامهايى كه شما و پدرانتان نهادهايد. خدا هيچ حجتى به [خدايى] آنها فرو نفرستاده است. [اينان] جز پندار و آنچه را كه نفسهاشان خوش دارد پيروى نمىكنند، و حال آنكه از سوى پروردگارشان رهنمونى بديشان آمده است.
24
مگر براى آدمى هر چه آرزو كند فراهم است؟ [هرگز!]
25
پس خداى راست آن جهان و اين جهان- هر چه خواهد به هر كه خواهد مىدهد-.
26
و بسا فرشتگانى در آسمانها كه شفاعتشان هيچ سود نكند مگر پس از آنكه خداى براى هر- شفيع يا براى هر انسانى- كه بخواهد و پسندد، اجازه دهد.
27
هر آينه كسانى كه به جهان پسين ايمان ندارند فرشتگان را به نام دختران مىنامند.
28
و آنان را هيچ دانشى بدان نيست. جز گمان را پيروى نمىكنند، و همانا گمان براى [شناخت] حقيقت هيچ سودى ندارد- كفايت نكند-.
29
پس روى بگردان از هر كه از يادكرد ما- يا قرآن- روى مىگرداند و جز زندگى اين جهان را نمىخواهد.
30
اين است منتهاى دستيابى آنها به دانش. همانا پروردگار تو داناتر است به آن كه از راه او گمراه شده و هم او داناتر است به آن كه راهيافته است
Sonraki 30 ayet →