2
فرو فرستادن اين كتاب از سوى خداى توانمند بىهمتا و داناست
3
آمرزنده گناه و پذيرنده توبه، سخت كيفر [و] خداوند بخشش پاينده. هيچ خدايى جز او نيست بازگشت همه به سوى اوست.
4
در باره آيات خدا جز كسانى كه كافر باشند ستيزه نمىكنند، پس آمد شدشان در شهرها- و اينكه فرصت و مهلتى دارند و به تجارت و تصرّف در كارها سرگرماند- تو را نفريبد.
5
پيش از آنان قوم نوح و گروههاى پس از آنها [پيامبران را] تكذيب كردند، و هر امّتى آهنگ آن كردند تا پيامبرشان را بگيرند- و از گفتن حق بازدارند يا بكشند و يا تبعيد كنند-، و به باطل- كژى و ناراستى- ستيزه كردند تا بدان وسيله حق- راستى- را پامال و تباه سازند. پس آنان را [به عذاب] بگرفتم، پس [بنگر كه] كيفر من چگونه بود.
6
و بدين سان سزا گشته است سخن پروردگارت بر كافران كه آنها دوزخيانند.
7
آنان كه عرش را برمىدارند- حمل مىكنند- و آنان كه گرداگرد آنند، پروردگارشان را همراه با سپاس و ستايش به پاكى ياد مىكنند و به او ايمان مى آورند و براى كسانى كه ايمان آوردهاند آمرزش مىخواهند [و گويند:] پروردگارا، به بخشايش و دانش همه چيز را فرا گرفتهاى، پس كسانى را كه توبه كردند و راه تو را پيروى نمودند بيامرز و ايشان را از عذاب دوزخ نگاه دار.
8
پروردگارا، و ايشان را به بهشتهاى پاينده كه به آنان و هر شايستهكارى از پدران و همسران و فرزندانشان وعده دادهاى درآر، كه تويى تواناى بىهمتا و داناى با حكمت
9
و از بديها- كيفر گناهان- نگاهشان دار، و هر كه را در آن روز- روز رستاخيز- از بديها نگاه دارى پس همانا بر او رحمت آوردهاى، و اين است رستگارى و كاميابى بزرگ.
10
همانا كسانى را كه كافر شدند، [در دوزخ] ندا دهند كه هر آينه دشمنى خدا [با شما] از دشمنى شما با خودتان آنگاه كه [در دنيا] به ايمان خوانده مى شديد پس كفر مىورزيديد، بزرگتر است.
11
گويند: پروردگارا، ما را دو بار بميراندى و دو بار زنده گرداندى- اكنون به زندگانى آخرت يقين كرديم-، اينك به گناهانمان اقرار داريم، پس آيا هيچ راهى به سوى بيرون شدن [از اين دوزخ] هست؟
12
اين [عذاب] براى آن است كه چون خدا به يگانگى خوانده مىشد شما كافر شديد، و اگر براى او انباز مىآوردند باور مىداشتيد، پس فرمان خداى والا و بزرگ راست.
13
اوست كه نشانههاى خود را به شما مىنمايد و براى شما از آسمان روزى- باران- فرومىفرستد، و پند نگيرد مگر كسى كه [به دل به خدا] بازمىگردد.
14
پس خداى را بخوانيد در حالى كه دين را براى او ويژه كرده باشيد گر چه كافران خوش ندارند.
15
بلندكننده پايهها- يا داراى پايههاى بلند- است، خداوند عرش كه از فرمان خويش بر هر يك از بندگانش كه بخواهد روح- وحى يا فرشته وحى- را مى افكند- القاء مىكند- تا [مردم را] از روز ديدار- روز رستاخيز- بترساند
16
روزى كه نمايان شوند، هيچ چيز از آنان بر خدا پوشيده نباشد، [و ندا آيد كه] امروز پادشاهى كه راست؟ خداى راست، آن يگانه بر همه چيره.
17
امروز هر كسى بدانچه كرده است پاداش داده شود، امروز هيچ ستمى نيست، همانا خدا زود حساب است.
18
و ايشان را از آن روز نزديك- روز قيامت- بيم ده، آنگاه كه دلها به گلوها رسد در حالى كه غمگين و پر از اندوهاند ستمكاران را هيچ دوست نزديك و دلسوزى نيست و نه شفاعتكنندهاى كه سخنش [در باره آنها] پذيرفته شود.
19
خيانت چشمها- دزديده نگريستن- و آنچه را سينهها پنهان مىدارند مىداند.
20
و خدا به راستى و درستى حكم مىكند، و كسانى كه اينان به جاى خدا مىخوانند هيچ حكمى نمىكنند، همانا خداست شنوا و بينا.
21
آيا در زمين گردش نكردهاند تا بنگرند كه سرانجام كسانى كه پيش از آنان بودند چگونه بود؟ آنان از اينها نيرومندتر و داراى آثار بازمانده بيشترى در زمين بودند، پس خداوند آنها را به سزاى گناهانشان بگرفت و آنان را از [عذاب] خدا هيچ نگاهدارندهاى نبود.
22
اين از آن روست كه پيامبرانشان با نشانههاى و دلايل روشن- معجزه و كتاب و حجت- بديشان مىآمدند ولى كفر ورزيدند، پس خدا بگرفتشان، كه او نيرومند و سخت كيفر است.
23
و هر آينه موسى را با نشانههاى خويش و حجتهاى روشن فرستاديم،
24
به سوى فرعون و هامان و قارون، پس گفتند: جادوگرى است دروغگو.
25
پس چون [موسى] براستى و درستى از جانب ما بديشان آمد، [فرعون و قوم او] گفتند: پسران كسانى را كه با او ايمان آوردند بكشيد و زنانشان را زنده بگذاريد- زيرا از آنها كارزار نيايد و نيز تا نسل بنى اسرائيل منقطع شود-. و نيرنگ و ترفند كافران جز در گمراهى نيست.
26
و فرعون گفت: مرا بگذاريد تا موسى را بكشم و او خداى خويش را بخواند [تا به فريادش رسد] من مىترسم كه كيش شما را دگرگون كند يا در اين سرزمين تباهى پديد آورد.
27
و موسى گفت: من به پروردگار خويش و پروردگار شما پناه مىبرم از هر گردنكشى كه به روز حساب ايمان ندارد.
28
و مردى مؤمن از آل فرعون كه ايمان خويش پوشيده مىداشت گفت: آيا مردى را مى كشيد كه مىگويد: پروردگار من خداى يكتاست و با نشانههاى روشن- معجزات- از پروردگارتان نزد شما آمده است؟ و اگر دروغگو باشد پس دروغش بر اوست، و اگر راستگو باشد برخى از آنچه شما را وعده مى كند به شما مىرسد. همانا خدا آن را كه گزافكار و دروغگوست راه ننمايد
29
اى قوم من، امروز پادشاهى شما راست كه در اين سرزمين چيرهايد، پس كيست كه ما را از عذاب خدا اگر بر سر ما آيد يارى كند؟ فرعون گفت: شما را جز آنچه [صواب] مىبينم نمىنمايم، و جز به راه راست و درست رهنمونى نمىكنم.
30
و آن كه ايمان آورده بود، گفت: اى قوم من، همانا من بر شما از [روزى] مانند روز [هلاك] آن گروهها [كه پيامبران را دروغگو شمردند] مىترسم
Sonraki 30 ayet →