1
سوگند به آن صفزدگان- فرشتگان صفكشيده- كه [به طاعت و بندگى] صف زدهاند.
2
سوگند به آن رانندگان كه سخت مىرانند- فرشتگانى كه ابرها يا ديوان را مىرانند-.
3
و سوگند به آن خوانندگان ياد و پند- آيات قرآن-
4
كه هر آينه خداى شما يكى است
5
خداوند آسمانها و زمين و آنچه ميان آنهاست و خداوند خاورها- جايهاى برآمدن آفتاب و ستارگان-.
6
همانا ما آسمان دنيا- نزديكتر- را به زيور ستارگان بياراستيم،
7
و از هر ديو سركش و نافرمان نگاه داشتيم،
8
كه نمىتوانند به [گفتار] گروه والاتر- فرشتگان عالم بالا- گوش فرا دارند، و از هر سو [با شهابها] تير انداخته شوند
9
تا رانده و دور گردند، و آنان راست عذابى پيوسته و هميشه
10
مگر آن كس [از ديوان] كه سخنى [از سخنان فرشتگان عالم بالا] را دزدانه بربايد، پس شهابى از پى او افتد و به او رسد.
11
از آنها- مشركان- بپرس كه آنان در آفرينش سختتر و دشوارترند يا آن چيزها [ى ديگر] كه آفريديم- فرشتگان و آسمانها و زمين و ...-، ما آنها را از گِلى چسبنده آفريدهايم.
12
بلكه تو شگفتى نمودى- از ايمان نياوردنشان- و آنها مسخره مىكنند.
13
و چون پند داده شوند، ياد نكنند و پند نپذيرند.
14
و چون نشانهاى ببينند به ريشخند گيرند.
15
و گويند: اين جز جادويى آشكار نيست.
16
آيا چون بمُرديم و خاك و استخوانى چند شديم باز برانگيخته مىشويم؟!
17
و آيا پدران پيشين ما نيز [برانگيخته مىشوند]؟
18
بگو: آرى، و شما خوار و درمانده باشيد.
20
و گويند: اى واى بر ما، اين روز حساب و پاداش است.
21
[گفته شود:] اين، روز جدايى [نيكوكاران از بدكاران]- يا روز داورى- است كه آن را دروغ مىانگاشتيد.
22
[اى فرشتگان،] كسانى را كه ستم كردند- مشركان- و همانندانشان- همراهانشان از ديوان- گرد آوريد، و آنچه را مىپرستيدند
23
به جاى خدا، و آنها را به راه دوزخ راه نماييد.
24
و بازداريدشان كه آنان پرسش خواهند شد.
25
شما را چيست كه يكديگر را يارى نمىكنيد؟
26
[نه،] بلكه آنها امروز [به عذاب خداى] گردننهادگانند.
27
و برخى از ايشان بر برخى ديگر- پيروان و پيشوايان- روى كرده يكديگر را مىپرسند.
28
[پيروان به پيشوايان] گويند: شما بوديد كه از جانب راست- كه نشانه خير و نيكبختى مىپنداشتيم- بر ما درمىآمديد.
29
[پيشوايان] گويند: [نه،] بلكه شما خود مؤمن نبوديد
30
و ما را بر شما هيچ دستى و تسلطى نبود، بلكه شما خود گروهى سركش بوديد.
Sonraki 30 ayet →