1
سپاس و ستايش خداى راست، آفريننده آسمانها و زمين همو كه فرشتگان را فرستادگانى كرد داراى بالهايى دو گانه و سه گانه و چهار گانه در آفرينش هر چه خواهد مىافزايد همانا خدا بر هر چيزى تواناست.
2
هر بخشايشى كه خداى براى مردمان بگشايد آن را بازدارندهاى نيست و هر چه را بازگيرد آن را پس از [بازگرفتن] وى فرستندهاى نباشد، و اوست تواناى بىهمتا و داناى با حكمت.
3
اى مردم، نعمت خداى را بر خود ياد كنيد آيا جز خدا آفريدگارى هست كه شما را از آسمان و زمين روزى دهد؟ هيچ خدايى جز او نيست، پس چگونه و به كجا گردانيده مىشويد؟
4
و اگر تو را دروغگو خوانند همانا فرستادگانى پيش از تو نيز دروغگو خوانده شدند، و كارها به خداى بازگردانده مىشود.
5
اى مردم، همانا وعده خدا راست است، پس مبادا زندگانى اين جهان شما را بفريبد، و مبادا آن فريبكار- شيطان- شما را به [بخشايش و كرم] خدا بفريبد.
6
همانا شيطان دشمن شماست، پس او را دشمن گيريد. جز اين نيست كه گروه خويش را مىخواند تا از دوزخيان شوند.
7
كسانى كه كافر شدند عذابى سخت دارند، و كسانى كه ايمان آوردند و كارهاى نيك و شايسته كردند آمرزش و مزدى بزرگ دارند.
8
پس آيا كسى كه كردار زشتش در نظرش آراسته شده و آن را نيكو بيند، [مانند كسى است كه براستى نيكوكار است]؟ پس خدا هر كه را خواهد- سزاوار بداند- گمراه كند و هر كه را خواهد- شايسته بداند- راه نمايد. پس مبادا جان تو بر سر اندوه و دريغ بر آنها برود- هلاك شوى-، همانا خداوند بدانچه مىكنند داناست.
9
و خداست كه بادها را فرستاد تا ابر را برمىانگيزد، پس آن
10
هر كه بزرگى و ارجمندى خواهد، پس [بداند كه] بزرگى و ارجمندى همه از آن خداست.- و به هر كه خواهد دهد- سخن نيكو و پاك به سوى او بالا مى رود و كردار نيك و شايسته آن را بالا مىبرد. و كسانى كه بديها مىانديشند آنان را عذابى سخت است، و ترفند و نيرنگ اينان نابود مىگردد.
11
و خدا شما را از خاكى و سپس از نطفهاى آفريد آنگاه شما را جفتها- مردان و زنان- گردانيد، و هيچ زنى بار نگيرد- باردار نشود- و بار ننهد- نزايد- مگر به دانش او و به هيچ كسى زندگانى دراز داده نشود و از عمر هيچ كس كاسته نگردد مگر آنكه در كتابى- لوح محفوظ- ثبت است، همانا اين كار بر خدا آسان است.
12
و دو دريا يكسان و برابر نيستند: اين يك شيرين و خوشكام كه آشاميدنش گوارا است و آن ديگر شور و تلخ. و از هر يك گوشت تازه- ماهى- مىخوريد و پيرايه و زيورى- مرواريد- بيرون مىآريد كه مىپوشيد. و كشتيها را در آن مىبينى كه آب را مىشكافند تا از فزونى و بخشش او- روزى- بجوييد و باشد كه سپاس گزاريد.
13
شب را در روز درمىآورد و روز را در شب- اشاره است به كاهش و افزايش شب و روز- و خورشيد و ماه را رام كرد و هر يك تا سرآمدى نامبرده روان است. اين است خداى، پروردگار شما، پادشاهى او راست و آنان كه به جاى او مىخوانيد- مىپرستيد- پوست هسته خرمايى- كمترين چيزى- را دارا نيستند.
14
اگر بخوانيدشان خواندن شما را نشنوند، و اگر بشنوند پاسختان ندهند، و روز رستاخيز به انباز آوردنتان كافر شوند، و هيچ كس تو را مانند [خداى] آگاه [به حقيقت كارها] آگاه نكند.
15
اى مردم، شماييد نيازمندان به خدا، و خداست بىنياز و ستوده.
16
اگر خواهد، شما را ببرد و آفريدهاى نو بيارد.
17
و اين كار بر خداى دشوار نيست.
18
و هيچ كس بار گناه ديگرى را بر ندارد. و اگر گرانبارى كسى را به برداشتن بار خويش بخواند، آن كس چيزى از آن بر ندارد گرچه خويشاوند [وى] باشد. جز اين نيست كه تو كسانى را بيم مىدهى- بيمدادن تو تنها در كسانى اثر مىكند- كه از پروردگارشان در نهان مىترسند و نماز برپا داشتهاند و هر كه پاكى ورزد- از پليدى گناهان- همانا به سود خويشتن پاكى مىورزد، و بازگشت همه به سوى خداست.
19
و نابينا و بينا- كافر با مؤمن، نادان با دانا، نابخر با خردمند- برابر نباشند
20
و نه تاريكيها و روشنايى- كفر با ايمان-
21
و نه سايه و گرماى سوزان- بهشت با دوزخ-
22
و نيز زندگان و مردگان- مؤمنان با كافران- برابر نيستند. همانا خدا آن را كه خواهد- شايسته بداند- مىشنواند. و تو كسانى را كه در گورند- مردهدلان كافران- نشنوانى
23
تو جز بيمكنندهاى نيستى.
24
همانا تو را براستى و درستى مژده دهنده و بيمكننده فرستاديم و هيچ امتى نبود مگر آنكه در ميانشان بيمكنندهاى- پيامبرى- گذشت.
25
و اگر تو را دروغگو شمرند پس همانا كسانى كه پيش از آنان بودند پيامبرانشان را كه با حجتهاى روشن- معجزهها- و نوشتهها و كتاب روشنگر به نزدشان آمده بودند دروغگو شمردند.
26
سپس آنان را كه كفر ورزيدند بگرفتم، پس ناپسندداشتن و كيفر من چگونه بود؟
27
آيا نديدهاى كه خداى از آسمان- از ابر- آبى فرود آورد، پس با آن ميوههاى رنگارنگ بيرون آورديم، و از كوهها راههايى به رنگهاى گوناگون سفيد و سرخ و سخت سياه است؟
28
و همچنين از مردم و جنبندگان و چهارپايان رنگهاى گوناگون هست. از بندگان خدا تنها دانشوران- عالمان ربانى- از او مىترسند. همانا خدا تواناى بىهمتا و آمرزگار است.
29
همانا كسانى كه كتاب خداى را مىخوانند و نماز برپا داشتهاند و از آنچه روزيشان كردهايم نهان و آشكارا انفاق كردهاند، تجارتى را اميد مىدارند كه هرگز زيان نكند و ناروا- كساد و بىرونق- نشود
30
تا [خداوند] مزدهاى ايشان را تمام بدهد و از فزونبخشى خويش بيفزايدشان، كه او آمرزگار و سپاسدار است- مزد بندگان را تباه نمىسازد-.
Sonraki 15 ayet →